کتاب هم‌زمانی اثر کارل گوستاو یونگ، ترجمه اکبر امیری، انتشارات نیماژ

کارل گوستاو یونگ از همان آغاز فعالیت علمی خود شیفته پدیده‌ تصادف‌ها و تقابل‌های شگفت‌انگیزی بود که عقلانیت علمی قادر به توضیح کامل آن‌ها نبود. او پیش از جنگ جهانی اول این ایده‌ها را با آلبرت انیشتین در میان گذاشت، اما نخستین بار در سال ۱۹۳۰ طی یک سخنرانی، اصطلاح «هم‌زمانی» را به‌کار برد؛ مفهومی که در آن به بینش‌های روانشناختی غیرعادی و برخاسته از مشورت با آی‌چینگ اشاره داشت. نامه‌نگاری و دوستی طولانی‌مدت یونگ با ولفگانگ پاولی، فیزیکدان برجسته و برنده جایزه نوبل، به شکل‌گیری بیان پخته و نهایی دیدگاه‌های او درباره هم‌زمانی انجامید. نتیجه این همکاری فکری در سال ۱۹۵۲ منتشر شد و اکنون در این کتاب بازنشر شده است. این اثر علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره نظریه هم‌زمانی، شامل مجموعه‌ای از منابع تاریخی و معاصر است و همچنین آزمایش نجومی‌ای را تشریح می‌کند که یونگ برای بررسی و آزمون درستی نظریه خود انجام داد. در مجموع، این کتاب ارزشمند پرده از گستره وسیعی از پژوهش‌های یونگ درباره پدیده‌های روانی برمی‌دارد. کتاب «هم‌زمانی» نوشته کارل گوستاو یونگ با ترجمه اکبر امیری و به همت نشر نیماژ منتشر شده و یکی از منابع مهم در درک عمیق نظریه‌های یونگ در روانشناسی تحلیلی به شمار می‌آید.