کتاب در آغوش نور اثر ری میلز، ترجمه فریده مهدوی دامغانی، انتشارات ذهن آویز

کتاب «در آغوش نور» نوشته بتی جی. ایدی، روایتی تکان‌دهنده از تجربه‌ای نزدیک به مرگ است. نویسنده در جریان یک عمل جراحی در ۱۹ نوامبر ۱۹۷۳ دچار مرگ بالینی شد و پس از بازگشت به زندگی، مشاهدات و تجربیات روحانی خود را با جزئیاتی شگفت‌انگیز بازگو کرد. او در این کتاب حکایت می‌کند که روح انسان پیش از ورود به جسم، از سختی‌های مسیر زمینی خود آگاه است و با اختیار، زندگی در این دنیا را می‌پذیرد. به باور او، تنها ارواح شجاع برای آمدن به زمین انتخاب می‌شوند، چراکه برخی از ارواح این سختی‌ها را طاقت‌فرسا می‌دانند و ترجیح می‌دهند در جهان روحانی باقی بمانند، هرچند پیشرفت در آن جهان بدون ورود به زندگی جسمانی، بسیار دشوارتر است. تجربه بتی جی. ایدی در «در آغوش نور» شاهدی الهام‌بخش بر وجود حیات پس از مرگ جسمانی است. او از حقایق بزرگی سخن می‌گوید؛ حقیقت‌هایی باشکوه و انکارناپذیر درباره عالم روحانی و بهشتی که بر اساس روایت او سرشار از عشق و صلح بی‌پایان است. خود نویسنده اعتراف می‌کند که در این سفر، چیزهایی خارق‌العاده و آسمانی دیده که شاید کمتر کسی در چنین تجربه‌ای با آن‌ها روبه‌رو شده باشد. دکتر ملوین مورس، نویسنده پیشگفتار کتاب، تأکید می‌کند که مطالعه این اثر می‌تواند بنیان‌های فکری و اعتقادی هر فرد را دستخوش تحولی عمیق و سازنده سازد. از دید او، پیام بتی ایدی نه تنها امیدبخش، بلکه راهنمایی روشن برای تغییر رویکرد ما به زندگی است. این اثر که در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز جای گرفته، گزارش مستندی از زندگی پس از مرگ به شمار می‌آید؛ گزارشی که منبع الهام، آرامش و تسلی خاطر میلیون‌ها خواننده بوده است. بتی جی. ایدی در کتاب خود احساسات و مشاهداتش را با دقتی تصویری و جزئیات جذاب بیان کرده و خواننده را با سفری روحانی همراه می‌کند که پر از نور، انرژی و معنویت است. «در آغوش نور» با نثری روان، قانع‌کننده و الهام‌بخش، یادآوری می‌کند که همه ما در نهایت با عشق بی‌قید و شرط الهی روبه‌رو خواهیم شد. مهم‌تر از همه، این کتاب پیام ساده‌ای دارد: زندگی ما هدفی والا دارد و اگر با عشق، شور و آگاهی سپری شود، می‌تواند معنا و شکوهی فراتر از تصور به خود بگیرد.