کتاب ملخک اثر برنارد سوتس، ترجمه آرش فرزاد، انتشارات بیدگل

کمتر فیلسوفی برای بیان اندیشه‌های خود قالب داستان و حکایت‌پردازی را برگزیده است. همین ویژگی موجب شده این کتاب در میان آثار فلسفی جایگاهی خاص و استثنایی پیدا کند و از آن به‌عنوان یکی از لذت‌بخش‌ترین کتاب‌های فلسفی یاد شود. شخصیت اصلی کتاب، ملخ، در اصل برگرفته از یکی از حکایت‌های ایزوپ است. اما در اینجا روایت ملخ از زاویه‌ای کاملاً متفاوت بازگو می‌شود. در نسخه‌ی تازه، خردمند حقیقی نه مورچه که همواره نماد کار و تلاش بوده، بلکه ملخی است که تابستان را در شادی و بازی سپری کرده است. اکنون که سرمای زمستان در راه است، او بی‌هیچ بیم و تردیدی مرگ را به آغوش می‌کشد و با قاطعیت تمام سبک زندگی خود را تنها شیوه‌ی درست زیستن می‌نامد و در برابر شاگردانش با تمام وجود از آن دفاع می‌کند. پرسش اصلی کتاب بر سر همین موضوع می‌چرخد: بهترین راهِ زندگی چیست؟ آموزه‌ی بنیادین این ملخ فرزانه چنین است که باید «بیکاره باشیم» و «بازی کنیم». اما وقتی از «بازی» سخن می‌گوییم، دقیقاً چه چیزی را مدّ نظر داریم و چه معنایی از آن برداشت می‌شود؟ نویسنده‌ی کتاب، برنارد سوتْس، فیلسوف و استاد دانشگاه در ایالات متحده و کانادا، به‌ویژه با همین اثر شهرتی گسترده یافته است. حوزه‌ی پژوهش‌های فلسفی او فلسفه‌ی بازی و مفهوم بازی کردن است و دیدگاه‌های نوآورانه‌اش در این زمینه نه‌تنها در محافل دانشگاهی بلکه در میان علاقه‌مندان غیرآکادمیک نیز همواره با استقبال و توجه ویژه روبه‌رو شده است.