کتاب سرپناه بارانی اثر جوجو مویز، ترجمه طناز باقری، انتشارات میلکان

کتاب «سرپناه بارانی» رمانی عاشقانه از جوجو مویز است که نخستین بار در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲ میلادی) منتشر شد. این اثر یکی از آثار ماندگار نویسنده مطرح انگلیسی است که درون‌مایه‌ای عاطفی، خانوادگی و سرشار از تضادهای نسلی دارد. داستان با زندگی «کیت» آغاز می‌شود؛ زنی که در جوانی خانه روستایی‌اش در ایرلند را ترک کرده و از همان زمان از مادرش دور افتاده است. او به خود قول داده بود که برخلاف مادری‌اش، همیشه همچون یک دوست در کنار دخترش «سابین» بماند. اما اکنون تاریخ تکرار شده و کیت با فاصله‌ای رو‌به‌افزایش میان خود و دخترش روبه‌رو است. سابین قصد دارد به ایرلند سفر کند تا مادربزرگی را ببیند که کیت سال‌ها پیش از او جدا شده بود. این تصمیم برای کیت پرسشی سنگین به همراه دارد: چگونه زندگی‌شان به چنین نقطه‌ای رسیده و او چه راهی برای ترمیم این شکاف دردناک میان خود و دخترش دارد؟ «جوی» مادربزرگ سابین، پس از رنج دوری طولانی از دخترش، اکنون رویای دیدار و همراهی با نوه‌اش را در سر دارد. آرزوی او داشتن فرصتی دوباره برای تجربه لحظه‌هایی از محبت و خانواده است. اما هنگامی که سابین به خانه جوی می‌رسد، همه‌چیز برخلاف انتظار پیش می‌رود و جوی ناچار می‌شود بار دیگر با گذشته‌ای تلخ و زخمی کهنه روبه‌رو شود. این رمان با روایت احساسی و پرکشمکش خود، روابط مادر و دختر، خلاهای عاطفی میان نسل‌ها و قدرت بازگشت به ریشه‌ها را به‌تصویر می‌کشد و مخاطب را درگیر پرسش‌هایی عمیق درباره عشق، خانواده و خاطرات فراموش‌ناشدنی می‌کند.