کتاب سرگذشت حاجی بابای اصفهانی (2جلدی باقاب) اثر جیمز موریه، ترجمه میرزا حبیب اصفهانی، انتشارات نگاه

کتاب سرگذشت حاجی بابای اصفهانی (2جلدی باقاب) اثر جیمز موریه، ترجمه میرزا حبیب اصفهانی، انتشارات نگاه
ناشر : نگاه

ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
وزیریقطع
1400سال انتشار شمسی
زرکوبنوع جلد
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» نوشتهی جیمز موریه، دیپلمات بریتانیایی، یکی از مهمترین و بحثبرانگیزترین آثار ادبیات مشروطه به شمار میآید. این رمان هجوآمیز، تصویری انتقادی از جامعهی ایران در دوران قاجار ارائه میدهد و به دلیل نگاه تند و جسورانهاش به فساد و ریاکاری، جایگاهی ویژه در تاریخ ادبیات فارسی یافته است.
موریه که به واسطهی شغل پدرش با فرهنگ مشرقزمین آشنا بود، در دوران سلطنت فتحعلیشاه قاجار دو بار و در مجموع شش سال به عنوان منشی سفارت بریتانیا در ایران اقامت کرد. او در این مدت با آداب، رفتارها و خلقیات ایرانیان، بهویژه درباریان و رجال حکومتی، از نزدیک آشنا شد. معاشرت با طبقات مختلف جامعه و مشاهدهی جزئیات زندگی روزمره، مهمترین منبع الهام او برای نگارش این داستان شد.
قهرمان رمان، حاجی بابا، فرزند یک سلمانی ساده در اصفهان است. او شخصیتی باهوش، چابک و فرصتطلب دارد و برای پیشرفت اجتماعی راهی سفری پرماجرا میشود. حاجی بابا در این مسیر بارها تغییر نقش میدهد: از دلاک و سقای محله گرفته تا حکیمباشی، درویش دورهگرد، دستیار جلاد و در پایان، صاحب منصب. این دگرگونیهای مداوم، به نویسنده امکان داده است تا از خلال روایت، پرده از لایههای گوناگون اجتماعی و فرهنگی آن دوره بردارد.
«حاجی بابا» در اصل هجونامهای اجتماعی است. نگاه موریه به ایرانیان از ابتدا مبتنی بر پیشفرض دورویی و حیلهگری است؛ از همین رو فساد اداری، ریاکاری طبقهی حاکم و خرافهپرستی در میان مردم را با زبانی گزنده به نقد میکشد. همین بدبینی عمیق، کتاب را به اثری جنجالی و دو وجهی بدل کرده است. از یک سو، برخی پژوهشگران آن را سندی تاریخی و نقدی صریح از جامعهی ایران عصر قاجار میدانند؛ و از سوی دیگر، گروهی آن را نمایشی کاریکاتوری و تحقیرآمیز میبینند که در خدمت تثبیت نگاه شرقشناسانه و کلیشههای ذهنی غربیهاست.
یکی از مهمترین دلایل ماندگاری اثر، ترجمهی میرزا حبیب اصفهانی است. ترجمهی او صرفاً برگردان متن انگلیسی نیست، بلکه با بهرهگیری از نثر قاجاری و لحن خاص طنزآمیز، به اثری مستقل و غنی از لحاظ هنری و ادبی تبدیل شده است. تکلف زبانی در متن وجود دارد، اما روایت پرشتاب و طنز پنهان آن، همراه با بدبیاریهای پیاپی حاجی بابا، مخاطب را تا پایان با خود همراه میسازد.
در مجموع، «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» تنها یک رمان طنز تاریخی نیست، بلکه متنی چندلایه است که فهم روابط فرهنگی و سیاسی میان شرق و غرب در سدهی نوزدهم را امکانپذیر میسازد. این کتاب حتی پس از گذشت بیش از دو قرن، همچنان اثری خواندنی، جنجالی و ارزشمند باقی مانده است.
کتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» نوشتهی جیمز موریه، دیپلمات بریتانیایی، یکی از مهمترین و بحثبرانگیزترین آثار ادبیات مشروطه به شمار میآید. این رمان هجوآمیز، تصویری انتقادی از جامعهی ایران در دوران قاجار ارائه میدهد و به دلیل نگاه تند و جسورانهاش به فساد و ریاکاری، جایگاهی ویژه در تاریخ ادبیات فارسی یافته است.
موریه که به واسطهی شغل پدرش با فرهنگ مشرقزمین آشنا بود، در دوران سلطنت فتحعلیشاه قاجار دو بار و در مجموع شش سال به عنوان منشی سفارت بریتانیا در ایران اقامت کرد. او در این مدت با آداب، رفتارها و خلقیات ایرانیان، بهویژه درباریان و رجال حکومتی، از نزدیک آشنا شد. معاشرت با طبقات مختلف جامعه و مشاهدهی جزئیات زندگی روزمره، مهمترین منبع الهام او برای نگارش این داستان شد.
قهرمان رمان، حاجی بابا، فرزند یک سلمانی ساده در اصفهان است. او شخصیتی باهوش، چابک و فرصتطلب دارد و برای پیشرفت اجتماعی راهی سفری پرماجرا میشود. حاجی بابا در این مسیر بارها تغییر نقش میدهد: از دلاک و سقای محله گرفته تا حکیمباشی، درویش دورهگرد، دستیار جلاد و در پایان، صاحب منصب. این دگرگونیهای مداوم، به نویسنده امکان داده است تا از خلال روایت، پرده از لایههای گوناگون اجتماعی و فرهنگی آن دوره بردارد.
«حاجی بابا» در اصل هجونامهای اجتماعی است. نگاه موریه به ایرانیان از ابتدا مبتنی بر پیشفرض دورویی و حیلهگری است؛ از همین رو فساد اداری، ریاکاری طبقهی حاکم و خرافهپرستی در میان مردم را با زبانی گزنده به نقد میکشد. همین بدبینی عمیق، کتاب را به اثری جنجالی و دو وجهی بدل کرده است. از یک سو، برخی پژوهشگران آن را سندی تاریخی و نقدی صریح از جامعهی ایران عصر قاجار میدانند؛ و از سوی دیگر، گروهی آن را نمایشی کاریکاتوری و تحقیرآمیز میبینند که در خدمت تثبیت نگاه شرقشناسانه و کلیشههای ذهنی غربیهاست.
یکی از مهمترین دلایل ماندگاری اثر، ترجمهی میرزا حبیب اصفهانی است. ترجمهی او صرفاً برگردان متن انگلیسی نیست، بلکه با بهرهگیری از نثر قاجاری و لحن خاص طنزآمیز، به اثری مستقل و غنی از لحاظ هنری و ادبی تبدیل شده است. تکلف زبانی در متن وجود دارد، اما روایت پرشتاب و طنز پنهان آن، همراه با بدبیاریهای پیاپی حاجی بابا، مخاطب را تا پایان با خود همراه میسازد.
در مجموع، «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» تنها یک رمان طنز تاریخی نیست، بلکه متنی چندلایه است که فهم روابط فرهنگی و سیاسی میان شرق و غرب در سدهی نوزدهم را امکانپذیر میسازد. این کتاب حتی پس از گذشت بیش از دو قرن، همچنان اثری خواندنی، جنجالی و ارزشمند باقی مانده است.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب سرگذشت حاجی بابای اصفهانی (2جلدی باقاب) اثر جیمز موریه، ترجمه میرزا حبیب اصفهانی، انتشارات نگاه

