کتاب تکاپوی عاشقانه اثر آلن دوباتن، ترجمه زهرا حسینیان، انتشارات شبگیر

آلن دوباتن در کتاب «تکاپوی عاشقانه» به روان‌شناسی مردان و زنان عاشق می‌پردازد و از خلال آن رابطه‌ای مدرن میان آلیس و اریک را به تصویر می‌کشد. این کتاب موضوعاتی اساسی چون نحوه شناخت شریک زندگی در روابط، مسئله قدرت میان افراد و همچنین پیوند میان عشق، رابطه جنسی و زندگی را بررسی می‌کند. در بخش نخست کتاب «تکاپوی عاشقانه»، دوباتن شخصیت اصلی داستان یعنی آلیس را معرفی کرده و با استناد به دیدگاه فیلسوفانی چون هراکلیتوس، افلاطون، هگل و شوپنهاور، مفهوم واقعیت را به بحث می‌گذارد. در ادامه، به پیروی از اندیشه اسکار وایلد، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا هنر از زندگی تقلید می‌کند یا برعکس، زندگی بازتابی از هنر است؟ او در مثالی روشن توضیح می‌دهد که شاید علاقه ما به پاریس بیش از لندن، نه به خاطر تجربه مستقیم، بلکه به دلیل تصویری باشد که نقاشانی چون مانه، دگا و پیسارو یا فیلم‌سازانی چون تروفو و گدار از این شهر ارائه داده‌اند. سپس دوباتن به تحلیل تفاوت میان میل تقلیدی و میل خودمختار می‌پردازد و در ادامه، رمان «مادام بوواری» اثر گوستاو فلوبر را به‌عنوان نخستین رمانی معرفی می‌کند که در سال ۱۸۵۶ منتشر شد و توانست دو تجربه مهم زندگی، یعنی جنسیّت و زیست انسانی را، با نگاهی روان‌شناختی به هم پیوند دهد. کتاب «تکاپوی عاشقانه» ترکیبی منحصربه‌فرد از روایت داستانی و تأملات فلسفی است؛ اثری که نه تنها جنبه ادبی دارد بلکه دریچه‌ای تازه برای اندیشیدن به عشق، زندگی و هنر پیش روی خواننده می‌گشاید و همین امر، مطالعه آن را به تجربه‌ای ارزشمند و لذت‌بخش تبدیل می‌کند.