کتاب مافیای بمب‌افکن اثر مالکوم گلدول، ترجمه مرتضی بزرگیان، انتشارات آموخته

کتاب «مافیای بمب‌افکن» روایتگر سرگذشت انسان‌هایی است که سرنوشت جنگ جهانی دوم را شکل دادند: نابغه‌ای هلندی با رایانۀ آنالوگ خود، گروهی همدل و آرمان‌خواه در آلاباما، بلندپروازی‌های مهار‌ناشدنی یک دیوانۀ بریتانیایی و آتش‌افروزی شیمی‌دانانی در دانشگاه هاروارد. مالکوم گلدول در این اثر یکی از مهم‌ترین تنگناهای اخلاقی تاریخ ایالات متحده را بازگو می‌کند؛ تنگنایی که طولانی‌ترین شب جنگ جهانی دوم در دل آن رقم خورد. این کتاب داستانی سرسختانه از پایداری، نوآوری و پیامدهای ناخواسته جنگ را روایت می‌کند. محور اصلی «مافیای بمب‌افکن» تقابل دو اندیشه است که در شخصیت‌های کرتیس له‌می و هیوود هِنسل تجسم یافته است. له‌می معتقد به جنگی تمام‌عیار بود؛ جنگی که حتی بمباران مناطق غیرنظامی را برای از کار انداختن ماشین جنگی دشمن در کوتاه‌ترین زمان ممکن توجیه می‌کرد. در مقابل، هنسل بر این باور بود که باید از حمله به مناطق مسکونی پرهیز کرد و تنها اهداف حیاتی نظیر مراکز صنعتی و کارخانه‌های تولید مواد اولیۀ سلاح را هدف گرفت. یکی از برجسته‌ترین نکات قوت کتاب این است که نویسنده از بیان صریح عقیدۀ شخصی خود پرهیز کرده و داوری را به عهده خواننده می‌گذارد. گلدول صرفاً روایت می‌کند، همچون پژوهشگری که در پی گشودن معماست؛ او سرنخ‌ها را کنار هم می‌چیند و کشف حقیقت را به مخاطب واگذار می‌کند. در پایان کتاب نیز مجموعه‌ای از تصاویر آرشیوی گردآوری شده که فضای حاکم بر آن روزهای پرالتهاب جنگ جهانی دوم را به تصویر می‌کشد و خواننده را عمیق‌تر در فضای تاریخی روایت غوطه‌ور می‌سازد.