لطفا کتاب هایم‌را نخوان ! اثر فردریش نیچه، ترجمه علی عبداللهی (1347)، انتشارات نشر ثالث

کتاب «لطفاً کتاب‌هایم را نخوان» اثر «فریدریش ویلهلم نیچه»، فیلسوف، شاعر و جامعه‌شناس برجسته آلمانی است. این کتاب مجموعه‌ای از نامه‌های نیچه به مادرش را در بر دارد؛ نامه‌هایی که از پنج‌سالگی او آغاز می‌شوند و تا یک‌سال پیش از دوران جنونش ادامه می‌یابند. مطالعه این نوشته‌ها فرصتی ارزشمند برای آشنایی با روند زندگی و تحولات شخصیتی نیچه فراهم می‌کند. در این مجموعه می‌توان حالات و فراز و فرودهای فکری و عاطفی نیچه را در دوره‌های مختلف زندگی‌اش دنبال کرد؛ لحظه‌ای که نخستین تردیدها در ذهنش شکل می‌گیرند، زمانی که به عنوان استاد دانشگاه شناخته می‌شود، هنگام عاشق شدن و شکست در عشق، زمان دل‌زدگی‌اش از خواهرش، دوره‌ای که کتاب‌هایش را می‌نویسد و نیز زمانی که به اوج غرور و خودشیفتگی می‌رسد. از خلال این نامه‌ها می‌توان ردپایی از محبت‌ها، اندیشه‌ها، روزمرگی‌ها و حتی نفرت‌های نیچه را دریافت. کتاب «لطفاً کتاب‌هایم را نخوان» اطلاعاتی دقیق و ارزشمند درباره شخصیت و دنیای درونی این متفکر ارائه می‌دهد. اهمیت ویژه این اثر زمانی آشکار می‌شود که تاریخ نگارش هر نامه را با حوادث زندگی نیچه و آثار فلسفی نوشته‌شده در همان دوره مقایسه کنیم. به دلیل لحن نزدیک و گفت‌وگوهای صمیمانه‌ای که میان نیچه و مادرش در نامه‌ها جریان دارد، خواننده می‌تواند ارتباطی شخصی‌تر و ملموس‌تر با این فیلسوف بزرگ برقرار کند. در بخش پایانی کتاب، نامه‌هایی دیده می‌شود که سرشار از شرح دردها، رنج‌های طاقت‌فرسا و بیماری‌های ویرانگر نیچه است؛ دردهایی که چهره انسانی‌تر و شکننده‌تر این اندیشمند بزرگ را به تصویر می‌کشند.