کتاب زنی که پله‌‌ها‌ را می‌‌شمارد اثر هدی حمد، ترجمه معانی شعبانی، انتشارات نشر ثالث

رفاه، عیش و عشرت زنان ثروتمند عرب همواره در پیوندی ناگسستنی با فقر، رنج و دشواری‌های اقوام دیگر، به‌ویژه سیاه‌پوستان آفریقایی، شکل گرفته است؛ مردمانی که برای بقا و زنده ماندن ناچار به مهاجرت و سکونت در سرزمین‌های ثروتمند عربی شده‌اند. این وابستگی پنهان میان زنان مرفه عرب و کارگران یا بردگان امروزی، بن‌مایه و دغدغه‌ محوری رمان است. هدی حمد در این روایت با دقت و ظرافت، به کاوش در روح و روان شخصیت‌ها می‌پردازد و ذهن آنان را حتی در رویاها و نقاشی‌هایشان بازتاب می‌دهد. او می‌کوشد تصویری زنده، واقعی و چندبعدی از این دو قشر متضاد ترسیم کند؛ قشری از زنان گرفتار در تجمل و رفاه، و قشری دیگر اسیر فقر و رنج دائمی. حاصل این جست‌وجو، نمایشی از تضادها، کشمکش‌ها و گره‌های اجتماعی است که زندگی و سرنوشت این شخصیت‌ها را درهم تنیده است.