کتاب بیماری منتهی به مرگ اثر سورن کی یرکگور، ترجمه مسعود علیا، انتشارات بیدگل

کتاب «بیماری منتهی به مرگ» اثری دیگر از فیلسوف برجسته دانمارکی، «سورن کی‌یرکگور» است؛ اندیشمندی که پیش‌تر با شاهکار فلسفی خود، «ترس و لرز»، شناخته شد. ساختار و جهان فکری کی‌یرکگور همواره بر محور پرسش، تشکیک و واکاوی وجود انسان استوار بوده است. او در این کتاب، به مسأله‌ای می‌پردازد که ذهن بسیاری از فیلسوفان، هنرمندان و نویسندگان چند قرن اخیر را به خود مشغول کرده است: امید و ناامیدی، بودن یا نبودن. کی‌یرکگور ساعت‌های طولانی از روز را به پیاده‌روی در کوچه‌ها و خیابان‌ها اختصاص می‌داد. او با دقت به مردم و رفتارهایشان می‌نگریست و پس از آن به نوشتن می‌پرداخت. حاصل همین مشاهده و تأمل در شیوه زیست آدمی، پرسش‌های تازه‌ای درباره زندگی، مرگ، معنا، اصالت و ارزش این دو در ذهن او شکل گرفت؛ پرسش‌هایی که در نهایت به نگارش کتاب «بیماری منتهی به مرگ» انجامید. این فیلسوف دانمارکی حالات انسانی همچون شادی، اندوه، اضطراب، تشویش، سرخوردگی و وجدان را فراتر از تعاریف روان‌شناسانه می‌دانست و آن‌ها را در پیوندی عمیق با هستی‌شناسی و حقیقت وجود بررسی می‌کرد. «بیماری منتهی به مرگ» در حقیقت کاوشی است در فهم انسان مسیحی از جهان و چگونگی و چرایی زیستن او. کی‌یرکگور باور داشت که برای انسان مؤمن، در مرگ امیدی بی‌نهایت بیشتر از زندگی نهفته است؛ با این حال، خود او میل سیری‌ناپذیر به کشف جهان و شناخت حقیقت انسان داشت. در وجودش اشتیاق سوزانی به درک عشق به معنای کاملاً انسانی جریان داشت؛ عشقی که همچون جوهره اندیشه و فلسفه‌اش در سراسر نوشته‌هایش می‌تپد.