کتاب فرمان قتل اثر امی نایت، ترجمه زینب کاظم خواه، انتشارات نشر کتاب پارسه

از زمانی که ولادیمیر پوتین در روسیه به قدرت رسید، مرگ مشکوک منتقدان او به شکل منظم ادامه داشته است. به گفته امی نایت، این رویدادها تصادفی نیستند. او در کتاب خود «دستورات برای کشتن» ده‌ها قربانی را به هم پیوند می‌دهد تا یک کارزار گسترده قتل سیاسی در دوران حاکمیت پوتین را افشا کند؛ کارزاری که حتی به حملات تروریستی فراگیری چون بمب‌گذاری ماراتن بوستون نیز مرتبط دانسته می‌شود. قتل سیاسی در تاریخ روسیه پدیده‌ای تازه نیست؛ از دوران تزارها و حکومت شوروی تا به امروز زیر سایه رژیم پوتین، روزنامه‌نگاران، فعالان و مخالفان سیاسی بارها هدف قرار گرفته‌اند. مدافعان کرملین همواره تکرار می‌کنند که «هیچ مدرکی وجود ندارد»، حتی اگر این مرگ‌ها به شکلی آشکار برای پوتین سودمند بوده‌اند. جای تعجبی هم نیست، چرا که او بر تمام تحقیقات نظارت دارد و هرگز در حالی دیده نشده است که مستقیماً سلاحی به دست داشته باشد. با این حال، نایت شواهد فراوان و انکارناپذیری ارائه می‌دهد که دخالت کرملین را نشان می‌دهد. امی نایت، که روزنامه نیویورک تایمز او را «برترین پژوهشگر غرب در زمینه کا.گ.ب» معرفی کرده است، مسیر پوتین را از فعالیت در سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) در دهه ۱۹۹۰ تا رسیدن او به قدرت مطلق در کرملین دنبال می‌کند. او ضمن بررسی نقش نهادهای مختلف در قدرت‌گیری پوتین، اطلاعات تازه‌ای از مشهورترین قربانیان ارائه می‌دهد؛ از جمله الکساندر لیتویننکو، افسر پیشین FSB که در لندن مسموم شد، و بوریس نمتسوف، سیاستمداری که در سال ۲۰۱۵ درست مقابل دیوارهای کرملین به قتل رسید. نایت همچنین چهره بسیاری از قربانیانی را معرفی می‌کند که در غرب کمتر شناخته شده یا عملاً به دست فراموشی سپرده شده‌اند. او نشان می‌دهد که مجموعه‌ای از ترورهای سیاسی و حتی حملات تروریستی در داخل و خارج از روسیه، از جمله بمب‌گذاری ماراتن بوستون، در چارچوب همین کارزار قرار می‌گیرند. در نهایت، نایت به بررسی پیامدهای این قتل‌ها برای آینده سیاسی پوتین، وضعیت داخلی روسیه و نیز روابط آن با غرب می‌پردازد. این در حالی است که در آمریکا، دونالد ترامپ بارها ادعا کرده است: «هیچ‌کس ثابت نکرده که پوتین شخصاً کسی را کشته است… او همیشه این اتهام‌ها را انکار کرده… و هیچ‌وقت مدرکی وجود نداشته که نشان دهد او خبرنگاران را هدف قرار داده است.»