کتاب شصت‌و‌سه اثر محمود رفیعیان، انتشارات شباهنگ

پنجاه سال از درگذشت استاد حسین تهرانی می‌گذرد و زندگی هنری او، بیش از هشتاد سال است که با نام و یاد جاودانه‌اش معنا یافته است. تاریخ تمبک‌نوازی ایران بی‌تردید به دو دوره‌ی پیش و پس از حسین تهرانی تقسیم می‌شود. این ساز کوبه‌ای یگانه در موسیقی دستگاهی ایران، پیش از او مفهومی محدود داشت، اما پس از او به گستره‌ای رنگین و پرتنوع بدل شد؛ چنان‌که هیچ تمبک‌نوازی را از میراث و دستاوردهایش گریزی نیست. با این حال، کمتر نوازنده‌ای توانسته است در مجموع، به جایگاه هنری و انسانی او دست یابد. کتاب حاضر نتیجه‌ی تلاش‌های عاشقانه و پیگیرانه‌ی محمود رفیعیان است؛ هنرمندی که خود نوازنده، آموزگار و مؤلف در عرصه‌ی تمبک‌نوازی به شمار می‌آید. او نزدیک به بیست سال از زندگی خویش را صرف گردآوری و تنظیم مطالب این اثر کرده و در این مسیر، حتی کوچک‌ترین جزئیات مربوط به استاد بزرگ از نگاهش پنهان نمانده است. این مجموعه می‌کوشد تصویری روشن و ناب از زندگی، هنر والا و سلوک پرشور و پررنج مردی ارائه کند که به موسیقی ضربی ایرانی شأنی تازه، اعتباری بلند و جایگاهی درخور بخشید؛ جایگاهی که توصیف آن در قالب کتابی مستقل و مفصل شایسته‌تر می‌نمود. اکنون این اثر همچون دریچه‌ای گشوده، خواننده را به جهان حسین تهرانی فرا می‌خواند؛ جهانی که در آن صدای سحرانگیز چوب و پوست، همراه با دستان پرتوان و انگشتان چالاک او، مهر و معرفت را بر جان انسان می‌نشانَد و روح را با ریتمی جاودان در آغوش می‌گیرد.