کتاب خداوند الموت اثر پل آمیر، ترجمه ذبیح الله منصوری، انتشارات نگاه

در این کتاب، روایت زندگانی حسن صباح (وفات ۵۱۸ هجری قمری)، بنیان‌گذار طریقه باطنی، همراه با شرحی از شرایط سیاسی، اجتماعی و مذهبی ایران در آن دوران و نیز بررسی نقش حکومت اسماعیلیان بازگو می‌شود. به گفته مترجم، نهضت حسن صباح صرفاً یک حرکت مذهبی نبود؛ او قصد داشت ایران را از زیر سلطه خلفای عباسی و حکومت‌های وابسته به خلافت عباسی رهایی بخشد. حسن صباح در اواخر قرن پنجم هجری پایه‌های حکومت اسماعیلیه را بنیان نهاد و پس از او، جانشینانش نزدیک به دو قرن در نواحی خاصی از ایران، به‌ویژه در قلعه‌های مستحکم، حکومت‌های محلی و محدود خود را اداره کردند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این حکومت، روش خاص اسماعیلیان در از میان برداشتن دشمنان سیاسی و مذهبی به دست فدائیان بود که به‌عنوان روایتی ماندگار در تاریخ فرقه اسماعیلیه ثبت شده است. در بخش‌های مختلف کتاب، موضوعات متنوعی مورد بررسی قرار گرفته است که از جمله آن‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: «داروفروشان الموت»، «موسی نیشابوری در قلعه طبس»، «چگونگی پیدایش کیش باطنی الموت»، «خواجه نظام‌الملک»، «مقدمه‌ای بر باور روز رستگاری نزد باطنیان»، «قیامت یا قیامه‌القیامه»، «حضور باطنی‌ها در قومس»، «بهشت مصنوعی»، «چگونگی کشته شدن خواجه نظام‌الملک»، «کشتار در اصفهان»، «بیماری حسن صباح»، «زمینه‌های سوءقصد به حسن صباح»، «آخرین ساعات عمر خداوند الموت» و در نهایت «مرگ حسن صباح». این عناوین، ساختار کلی کتاب را شکل داده و موضوعاتی چون خاستگاه فکری اسماعیلیه، کارکرد اجتماعی آنان، و جایگاه حسن صباح در تاریخ ایران و اسلام را به صورتی منسجم و مستند مورد بررسی قرار می‌دهد.