کتاب برای مامان و بابا اثر غلامرضا حیدری ابهری، انتشارات جمال

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های صحیفه‌ سجادیه، توجه عمیق آن به ابعاد گوناگون زندگی انسان و نقش‌های متفاوت او در صحنه‌های مختلف حیات است. عرفان صحیفه‌ سجادیه تنها در ارتباط مستقیم میان انسان و خدا خلاصه نمی‌شود، بلکه نگاه عارفانه‌ حضرت سیدالساجدین همه‌ عرصه‌های زندگی، از جمله میدان روابط اجتماعی را نیز در بر می‌گیرد. دعاهای عاشقانه‌ آن امام بزرگوار، وظایف الهی انسان را در شرایط متنوع و موقعیت‌های گوناگون با بیانی ژرف و الهام‌بخش آشکار می‌سازد. از همین‌رو، در کنار نیایش‌هایی نظیر نیایش پناه بردن به خدا، نیایش نیازخواهی و نیایش هنگام آمرزش‌خواهی، دعاهای اجتماعی و اخلاقی دیگری نیز در صحیفه به چشم می‌خورد؛ همچون دعای خیر برای همسایگان و دوستان، دعای ویژه برای مرزبانان و نگهبانان میهن، دعا برای فرزندان و همچنین دعای ارزشمند برای پدر و مادر. این تنوع دعاها نشان می‌دهد که عرفان صحیفه‌ سجادیه عرفانی اجتماعی، پویا، زندگی‌ساز، روشن‌گر، امیدبخش و حرکت‌آفرین است؛ عرفانی که از مکتب تربیتی امام زین‌العابدین (ع) سرچشمه گرفته و انسانی مؤمن، شب‌ زنده‌دار، مسئولیت‌پذیر، آگاه، خیرخواه، مهربان، خدوم و باطراوت را پرورش می‌دهد. کتاب «برای مامان و بابا» بر اساس دعای بیست‌وچهارم صحیفه‌ سجادیه نگاشته شده است. در این دعا، امام سجاد (ع) با بیانی شیوا و تمثیل‌هایی دلنشین، جایگاه منطقی و طبیعی فرزند در برابر والدین را تبیین کرده و وظایف او را در برابر این دو نعمت بزرگ الهی برمی‌شمرند. از نگاه امام سجاد (ع)، احسان و نیکی به پدر و مادر دارای سه مرتبه‌ اساسی است: مرتبه‌ ذهنی، یعنی شناخت وظیفه‌ خدمت به والدین؛ مرتبه‌ عملی، یعنی اقدام به احسان و خدمتگزاری؛ و مرتبه‌ قلبی، یعنی محبت عمیق به پدر و مادر و چشم‌پوشی از لغزش‌ها و خطاهای آنان. در فرهنگ امام چهارم (ع)، احسان به والدین هم توفیقی بزرگ و هم تکلیفی الهی محسوب می‌شود؛ از این‌رو نیکی همراه با بی‌میلی یا اکراه در این فرهنگ جایگاهی ندارد. امید می‌رود کتاب «برای مامان و بابا» علاوه بر پیوند دادن دل‌های کودکان با معارف ژرف صحیفه‌ سجادیه، در تقویت رابطه‌ آنان با والدین و تعمیق مهر و احترام خانوادگی نیز یاری‌رسان باشد.