کتاب عصر امپراتوری اثر اریک هابسبام، ترجمه ناهید فروغان، انتشارات اختران

عصر امپراتوری: ۱۸۷۵–۱۹۱۴ اثری است نوشته‌ی مورخ برجسته‌ی انگلیسی، اریک هابسبام، که نخستین‌بار در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این کتاب سومین جلد از سه‌گانه‌ی مشهور او درباره‌ی «قرن طولانی نوزدهم» است. دو جلد پیشین این مجموعه با عنوان‌های «عصر انقلاب: اروپا ۱۷۸۹–۱۸۴۸» و «عصر سرمایه: ۱۸۴۸–۱۸۷۵» پیش‌تر منتشر شده بودند. در ادامه، هابسبام کتاب دیگری با عنوان «عصر افراط و تفریط: قرن بیستم کوتاه، ۱۹۱۴–۱۹۹۱» نوشت که در حکم دنباله‌ای بر این سه‌گانه شناخته می‌شود. هابسبام در کتاب «عصر امپراتوری» به بررسی سیر تحول اقتصاد، سیاست، علوم، هنر و زندگی فرهنگی اروپا از اوج انقلاب صنعتی تا آغاز جنگ جهانی اول می‌پردازد. او با بهره‌گیری از دانش گسترده و نثری روان و فاخر، تصویری دقیق از دورانی بازآفرینی می‌کند که بنیان‌های قرن بیستم را شکل داد. دوره‌ای کمتر از پنجاه سال، که با رکود اقتصادی آغاز شد، در این کتاب به تصویر کشیده می‌شود. هرچند نظام سرمایه‌داری جهانی به‌سرعت بهبود یافت، اما هژمونی اقتصادی بریتانیا به‌تدریج زیر فشار قدرت‌یابی اقتصاد آلمان و ایالات متحده تضعیف شد. افزایش بهره‌وری و توسعه‌ی صنعتی سبب شد جریان کالاها گسترده‌تر شود و سطح زندگی در بسیاری از جوامع ارتقا یابد. با این همه، نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی در مقیاس ملی و بین‌المللی همچنان رو به افزایش بود. هابسبام در این کتاب به مسائلی بنیادین از قرن نوزدهم می‌پردازد؛ زمانی که اروپا و جهان غرب در شرایطی نسبتاً صلح‌آمیز قرار داشتند و تنها با درگیری‌های پراکنده و جزئی روبه‌رو بودند. همین وضعیت منجر به شکل‌گیری این باور عمومی شد که عصر جنگ‌های بزرگ به پایان رسیده است. اما آنچه آرامش ظاهری به نظر می‌رسید، مقدمه‌ای بود بر رویدادهای سهمگین و هولناک آینده.