کتاب کودک و تصویر اثر جمال الدین اکرمی، انتشارات سروش

تصویرگری کتاب کودک امروزه به‌عنوان هنری مستقل و دارای تعریفی مشخص شناخته می‌شود؛ هنری که در برخی کشورهای اروپایی سابقه‌ای نزدیک به صد و پنجاه سال دارد. این جریان هنری از دل نقاشی زاده شد، اما به‌مرور هویت و جایگاهی مستقل یافت و مسیر جداگانه‌ای را طی کرد. در ایران، هرچند تصویرگری کتاب بر پیشینه‌ای غنی از نگارگری و کتاب‌آرایی تکیه دارد، شکل‌گیری تصویرگری کودک در قالب کتاب‌های آموزشی و درسی به میانه سده دوازدهم بازمی‌گردد. با این حال، تصویرگری گونه‌های ادبیات کودک عمری میان هفتاد تا هشتاد سال دارد. این سابقه هرچند کوتاه‌تر است، اما به پشتوانه دوران درخشان نگارگری ایرانی توانسته درخشش‌های چشمگیری داشته باشد و در مقاطعی افق‌های تازه‌ای را بگشاید. ساختار کتاب حاضر چهار بخش دارد. بخش نخست به بررسی شناسه‌های دیداری هنر نقاشی می‌پردازد. بخش دوم بر شناسه‌ها و دریافت‌های مربوط به تصویرگری تمرکز می‌کند. در بخش سوم، با عنوان عناصر بومی در تصویرگری، ویژگی‌های هنر دیداری ایرانی در عرصه تصویرگری کتاب کودک مطرح می‌شود. سرانجام در بخش چهارم، مخاطبان با آثار تصویرگران خارجی، نگاه‌ها و شیوه‌های خاص آنان آشنا می‌شوند؛ بخشی که می‌تواند برای تصویرگران و علاقه‌مندان ادبیات کودک الهام‌بخش باشد.