کتاب بازگشت فرضیه خدا اثر استفن سی مایر، ترجمه اعظم خرام، انتشارات علم

از اواخر قرن نوزدهم، بسیاری از روشنفکران بر این باور پافشاری کردند که دانش علمی در تضاد با ایمان سنتی به خداست و علم و اعتقاد به خدا را «در حال جنگ» توصیف کردند. فیلسوف علم، استفان مایر، با تحلیل سه اکتشاف مهم علمی که همگی مفاهیمی کاملاً خداباورانه دارند، این دیدگاه رایج را به چالش می‌کشد. مایر با تکیه بر ایده‌ی «طرح هوشمندانه حیات» نشان می‌دهد که چگونه یافته‌های کیهان‌شناسی و فیزیک، همراه با اکتشافات زیست‌شناسی، می‌توانند در شناسایی هوش طراحی‌کننده‌ای که پشت جهان و زندگی قرار دارد نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشند. او استدلال می‌کند خداباوری ــ با تأکید بر وجود خالقی متعالی، آگاه و فعال ــ بهترین و منطقی‌ترین تبیین برای منشأ زندگی و پیدایش کیهان است. پیش‌تر، مایر از پاسخ مستقیم به پرسش درباره‌ی «چه کسی» ممکن است طراح زندگی باشد خودداری می‌کرد. اما اکنون با تکیه بر شواهد علمی، پاسخی تازه به یکی از بنیادین‌ترین رازهای عالم ارائه می‌دهد. نتیجه‌گیری او تکان‌دهنده است: داده‌های علمی نه‌تنها از وجود طراح هوشمندی ناشناخته حمایت می‌کنند، بلکه آشکارا به سوی وجود خدایی شخصی و فعال اشاره دارند.