کتاب خلوت پیکاسو اثر آریل دورفمن، ترجمه امیر یداله پور، انتشارات مهرگان خرد

در بطن نمایشنامه، پرسشی اساسی درباره زندگی پیکاسو در سال‌های جنگ مطرح می‌شود؛ دورانی که این صلح‌طلب نامدار و خالق اثر ضدجنگ «گرنیکا»، در پاریس ظاهراً بی‌طرف و آرام می‌زیست، در حالی‌ که بسیاری از هنرمندان اطرافش زیر فشار و آزار نازی‌ها قرار داشتند. نمایشنامه‌نویس از خود می‌پرسد: آیا پیکاسو هنگام ادامه نقاشی زیر نگاه سنگین و ناخشنود نازی‌ها، مقاومت را نادیده گرفت یا خود بخشی از آن بود؟ و اساساً چه نگاهی باید به این انتخاب‌های او داشت؟ دورفمن روایت می‌کند که پیکاسو بیشتر در استودیوی شلوغ و پرهیاهوی خود می‌ماند ــ فضایی که به‌خوبی با تقدیر از مجموعه پربار لوئیس فولدن جان گرفته است. در این مکان، او آثاری را که اجازه نمایش عمومی نداشت به چشم می‌آورد و هم‌زمان پذیرای رژه‌ای از مهمانان ناخوانده، چه واقعی و چه خیالی، می‌شد. این میهمانان شامل معشوقه‌اش، هنرمند دورا مار (با بازی کاترین کلاروو) و همچنین شاعر مکس جیکوب (با ایفای نقش بیل هملین) بودند.