کتاب غمسوزی اثر اعظم عظیمی، انتشارات شهرستان ادب

رمان «غمسوزی» از آن دسته آثار ادبی است که بر قصه‌پردازی پرحادثه متکی نیست و ماجراهای آن اندک‌اند. چنین داستان‌هایی بیش از روایت رویداد، تلاش می‌کنند تا بر درون‌مایه و لایه‌های مفهومی اثر تمرکز داشته باشند. در این روایت، فرحان و احسان دو برادرند که هر دو دل در گرو محبت فریده، خواهر ناتنی خود، دارند. برادر کوچک‌تر با آگاهی از عشق صادقانه و پاک برادر بزرگ‌تر، پیش‌دستی می‌کند و با فریده ازدواج می‌نماید. اما اکنون زندگی مشترکشان به بحران رسیده و فریده، سرخورده و دل‌آشفته، به فرحان پناه می‌آورد تا او را به‌عنوان حَکَم میان خود و همسرش برگزیند و زمینه بازگشت احسان به زندگی را فراهم کند. فرحان در این مقطع وارد برزخی دشوار می‌شود. بهترین فرصت برای انتقام و رسیدن دوباره به عشق ازدست‌رفته پیش روی اوست، اما تضاد میان خواسته‌های شخصی و مسئولیت اخلاقی‌اش او را در آزمونی دشوار قرار می‌دهد. رمان در این بزنگاه، به‌جای تکرار کهن‌الگوی برادرکشی هابیل و قابیل، وارد گفت‌وگویی انتقادی با آن می‌شود و امکان‌های تازه و متفاوت این الگو را به پرسش می‌گیرد. ماجرای مثلث عشقی فریده، احسان و فرحان موجب می‌شود قهرمان داستان بیش از هر زمان دیگر با بنیادی‌ترین مسائل زندگی خویش روبه‌رو شود. در حقیقت، رمان «غمسوزی» حاصل این خیرگی به معنا و تلاشی برای نفوذ به ژرفای زندگی و رنج‌های انسان است. نویسنده با بهره‌گیری از شخصیت‌هایی زنده و فضاهایی کمتر روایت‌شده، داستان را به‌گونه‌ای پیش می‌برد که احساس نزدیکی و تجربه‌ای حسی برای خواننده ایجاد شود. ساختار اثر بیشتر بر گسترش افقی استوار است و با ایستادن در کنار ماجراها و شخصیت‌ها می‌کوشد تا دنیای رمان را ملموس‌تر کند. البته در بخش‌هایی از کتاب، طرح پرسش‌های متعدد و پرداخت به درون‌مایه‌های پراکنده سبب کندی حرکت روایت شده است. یکی از درون‌مایه‌های برجسته رمان، مسأله رنج و شیوه مواجهه انسان با آن است. در نقطه اوج داستان، فرحان شبی کنار رود کارون می‌ایستد و با خود می‌اندیشد که اکنون زمان تصمیمی سرنوشت‌ساز فرا رسیده است: یا رنج او را از پا درمی‌آورد یا اینکه باید توان ایستادگی در برابر آن را بیابد. این لحظه نمادین، عصاره درونی رمان و بیانگر ستیز انسان با بار سنگین رنج و انتخابی است که سرنوشت او را تعیین می‌کند.