کتاب هنرهای نیکولا کوچولو اثر رنه گوسینی و سامپه، ترجمه امیرحسین مهدی زاده، انتشارات هرمس

آقای بلدور، همسایه و دوست صمیمی پدر نیکولا است. آن دو معمولاً روابطی پر از شوخی و خنده دارند و همیشه به سر به سر گذاشتن یکدیگر مشغول‌اند. با این حال، گاهی همین شوخی‌ها به دلخوری و قهر می‌انجامد. آخرین باری که میانشان کدورتی پیش آمد، به دلیل یک شوخی ساده بود؛ پدر نیکولا قوطی خالی نخودسبزی را به نشانه شوخی به حیاط آقای بلدور پرتاب کرد. همین موضوع سبب شد آقای بلدور با لحنی تند بگوید: «حیاط من آشغالدانی نیست.» نتیجه این گفت‌وگو، چند هفته قهر و سردی روابطشان بود. در دوران قهر، همسران هر دو مرد برای آشتی دست به کار شدند. آن‌ها شرایطی فراهم کردند تا دوباره صمیمیت میان دو دوست برقرار شود. به همین منظور، آقا و خانم بلدور برای نوشیدن قهوه به خانه پدر نیکولا آمدند و به رسم آشتی‌کنان، یک جعبه شکلات نیز همراه خود آوردند. اما این هدیه بهانه‌ای شد برای شروع مشاجره‌ای تازه در خانواده نیکولا. در نهایت پدر نیکولا که از این بحث خانوادگی به ستوه آمده بود، جعبه شکلات را برداشت و آن را به حیاط آقای بلدور پرتاب کرد. این کار باعث شد فضای خانه نیکولا آرام‌تر شود، ولی در عوض روابط پدر نیکولا و آقای بلدور دوباره به تیرگی کشیده شد. در مجموعه داستان نیکولا، علاوه بر ماجرای قهر و آشتی پدر نیکولا و آقای بلدور، روایت‌های جذاب دیگری همچون «شورش»، «دندانپزشک»، «پازل»، «حوض» و «گاوبازی» نیز به چشم می‌خورد؛ داستان‌هایی پرکشش و خواندنی که هرکدام بخشی از ماجراهای شاد و گاه پرهیاهوی زندگی نیکولا را شکل می‌دهند.