مجسمه احاطه باعشق کد 68 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان‌ها تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که آدمی را از سایر جانداران متمایز ساخت و او را بر طبیعت برتری داد، اما ذهن بشری چنان توانمند و شگفت‌انگیز است که به هیچ حد و مرزی رضایت نمی‌دهد. انسان همواره در تلاش است تا دایره امکانات و تجربه‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر کند. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، بشر را به پیوند تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش کشانده است؛ از همین‌رو هنر به‌عنوان زبانی نوین و جایگزین برای بیان مفاهیم خاص و ژرف انسانی پدید آمد. شعر و داستان، موسیقی و رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی و صنایع دستی، همچنین هنرهای سمعی و بصری، همگی تجلی میل همیشگی انسان به زیبایی‌شناسی در زندگی‌اند. یکی از کامل‌ترین و باشکوه‌ترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش با خاک و گل و خلق اشیایی است که با زبان تخیل و زیبایی، مهم‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند بخشی از خاطرات، احساسات و تجربه‌های مشترک ما را برای همیشه ماندگار سازند. شاید همین راز نهفته در پشت مجسمه‌های «ویلو تری پارگاس» (Willow Tree Parguas) باشد. خالق این مجموعه با نبوغ و ذوق هنری خود بخش‌هایی از قصه مشترک زندگی همه انسان‌ها را برگزید و در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ناب و کوچک ارائه کرد. او تجربه عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، جدایی، تنهایی، رؤیاپردازی، کار و دیگر احساسات بنیادین را به‌عنوان عناصر مشترک زندگی بشر انتخاب کرد و با دقت و ظرافت در پیکره‌هایی زیبا و ماندگار تجسم بخشید. از همین رو این مجسمه‌ها به سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی و تنهایی آدم‌ها باز کردند. ایده اصلی این آثار در صنعت مجسمه‌سازی جایگاهی ویژه یافت و روایت آن‌ها در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه همه ناچار باشند با یک زبان مشترک سخن بگویند. مجسمه‌های ویلو تری با بیانی ساده و نمادین، عواطف و حالات انسانی را روایت می‌کنند. این آثار، قصه رنج‌ها و شادی‌های زندگی را در قالب زبانی استعاری و با تکیه بر زبان بدن به تصویر می‌کشند؛ از گرمای یک آغوش گرفته تا لذت خواندن کتاب، تماشای طبیعت و زیبایی‌هایش، حس عمیق دوست داشتن و دوست داشته شدن. آن‌ها همانند هدیه‌ای لطیف، لبخند و آرامش را به خلوت خانه‌ها و دل‌های آدمیان می‌برند.