مجسمه این پدرمنه کد 136 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که او را سرآمد موجودات و حاکم بر طبیعت ساخت، اما ذهن بشر چنان شگفت‌انگیز و توانمند است که به هیچ حد و مرزی بسنده نمی‌کند. انسان همواره در تلاش است تا دایره‌ی تجربه‌ها و امکانات خود را گسترش دهد و به کمالی تازه دست یابد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به سوی ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت‌های هنری سوق داده است. از همین رو هنر به عنوان زبانی متفاوت، جایگزینی برای بیان مفاهیم خاص و ژرف انسانی پدید آمد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همگی روایتگر تمایل انسان به نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی‌اند. یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، پرداختن به خاک و گل و خلق آثاری است که به زبان تخیل و زیبایی، مفاهیم عمیق انسانی را منتقل می‌کنند. اشیای هنری می‌توانند خاطرات، یادها، عواطف و تجربه‌های ما را تا همیشه زنده نگاه دارند. شاید همین حقیقت، راز نهفته در پشت داستان مجسمه‌های ویلوتری پرگاس (Willow Tree Parguas) باشد. خالق این مجموعه، با ذکاوت و نبوغ هنری، روایت‌هایی مشترک از زندگی انسان‌ها را برگزید و آن‌ها را در قالب مجسمه‌هایی ناب و ماندگار آفرید. او تجربه‌هایی همچون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رویاپردازی و کار را به عنوان حسی مشترک میان تمام انسان‌ها به تصویر کشید و با ظرافتی چشمگیر در قالب مجسمه‌های کوچک و معناگرایانه تجسم بخشید. همین خلوص و نزدیکی به تجربه‌های واقعی بود که سبب شد این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و کنج‌های دنج انسان‌ها بیابند. ایده‌ی اصلی این آثار مسیر تازه‌ای در دنیای مجسمه‌سازی گشود و داستانشان در سراسر جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه نیازی به یک زبان مشترک گفتاری باشد. مجسمه‌های ویلوتری پرگاس، با زبانی استعاری و ساده، عواطف، احساسات و حالات انسانی را روایت می‌کنند. آن‌ها قصه‌ی رنج‌ها و شادی‌های مشترک زندگی را در تصویرهایی نمادین از بدن انسان بازمی‌نمایانند؛ از گرمای یک آغوش و لذت خواندن کتاب گرفته تا مواجهه با طبیعت و زیبایی، یا تجربه‌ی دوست داشتن و دوست داشته شدن. این آثار هنری به‌سان هدیه‌ای کوچک و ماندگار، آرامش و امید را به خلوت خانه‌ی انسان‌ها می‌آورند.