مجسمه برادران کد 108 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که آدمی را از میان جانداران متمایز و برتر ساخت، اما ذهن انسان چنان توانمند و شگفت‌آفرین است که هیچ‌گاه به مرزهای محدود قناعت نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره امکانات، تجربه‌ها و اندیشه‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به بهره‌گیری از تخیل، خلاقیت و مهارت‌های فردی کشانده و همین امر سبب شده است تا هنر، چونان زبانی نوین و جایگزین برای بیان مفاهیم ژرف و ویژه پدید آید. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی و صنایع دستی، همچنین هنرهای سمعی و بصری؛ همه و همه نشانه‌ای روشن از میل همیشگی بشر به برخوردی زیبایی‌شناسانه با زندگی‌اند. در این میان، یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری انسان، خلق اشیایی از خاک و گل است؛ آثاری که با زبان تخیل و زیبایی، مهم‌ترین مفاهیم را به نسل‌ها منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند همچون آینه‌ای خاطرات، عواطف و تجربه‌های انسانی را در خود ثبت کرده و برای همیشه جاودان سازند. داستان مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) نیز در همین مسیر معنا می‌یابد. آفریننده این مجموعه با هوش و ذکاوت هنری خویش توانست لحظات مشترک زندگی بشر را برگزیند و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ناب و ماندگار به تصویر بکشد. او تجربه‌هایی همچون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رؤیاپردازی و کار را به‌عنوان بخش‌هایی مشترک از سرگذشت همه انسان‌ها انتخاب کرد و آن‌ها را با ظرافت و زیبایی در کالبد مجسمه‌های کوچک شکل بخشید. به همین دلیل، این آثار هنری به‌سرعت در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها جای گرفتند و جایی ویژه یافتند. ایده اصلی این مجسمه‌ها به صنعت مجسمه‌سازی راه یافت و قصه آن‌ها در سراسر جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه ضرورتی باشد همه مردم به یک زبان واحد سخن بگویند. مجسمه‌های ویلو تری پرگاس با زبانی ساده، استعاری و تمثیلی، احساسات و حالات بشری را بازمی‌گویند و رنج‌ها و شادی‌های زندگی را از طریق زبان بدن و حالات انسانی منتقل می‌کنند. گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، مواجهه با زیبایی‌های طبیعت، دوست داشتن و دوست داشته شدن؛ همه در این آثار به شکلی لطیف و شاعرانه بازآفرینی می‌شود. این مجسمه‌ها در سکوت خود، قصه زندگی بشر را روایت کرده و حضوری صمیمی و آرامش‌بخش را به خلوت خانه‌ها و قلب آدم‌ها هدیه می‌کنند.