مجسمه برای همیشه کد 137 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که او را در میان موجودات زنده و طبیعت برتری بخشید، اما ذهن انسان چنان توانمند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به یک حد و مرز قناعت نمی‌کند. انسان همواره می‌کوشد دایره‌ی امکانات و تجربه‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به بهره‌گیری از تخیل، خلاقیت و مهارت‌های گوناگون کشانده است. همین میل عمیق سبب شد تا هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان احساسات و مفاهیم خاص و ویژه آفریده شود. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همه تلاشی برای داشتن نگاهی زیباشناسانه به جهان و زندگی بوده‌اند. در میان این تجربه‌ها، شکل دادن به خاک و گل و خلق آثاری ماندگار، از کامل‌ترین و غنی‌ترین نمودهای هنری انسان است. اشیاء ساخته‌ی دست هنرمند می‌توانند خاطرات، عواطف و بخشی از تجربه‌های انسانی را در خود نگاه دارند و آن‌ها را جاودانه کنند. شاید همین معنا در پسِ داستان مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) نیز نهفته باشد. خالق این آثار با هوش و ذکاوت هنری خود، روایت‌هایی از زندگی مشترک تمام مردم جهان را برگزید و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای بی‌نظیر از مجسمه‌های ناب به تصویر کشید. او تجربه‌هایی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، خیال‌پردازی، کار و بسیاری دیگر از حالات انسانی را به‌عنوان بخش‌هایی مشترک از قصه‌ی زندگی بشر در نظر گرفت و با ظرافتی کم‌نظیر، آن‌ها را در قالب مجسمه‌هایی کوچک اما پرمعنا آفرید. همین ویژگی باعث شد این مجسمه‌ها به‌سرعت جایگاه ویژه‌ای در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی آدمیان پیدا کنند. ایده‌ی اصلی این مجسمه‌ها راه خود را به صنعت مجسمه‌سازی گشود و داستان آن‌ها در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیازی به زبان مشترک باشد. این آثار با زبانی ساده و تمثیلی، عواطف و احساسات انسانی را بیان می‌کنند و با استفاده از زبان استعاریِ بدن، روایتگر شادی‌ها و رنج‌های مشترک بشرند. گرمای آغوش، لذت خواندن کتاب، همراهی با طبیعت و زیبایی، تجربه‌ی دوست داشتن و دوست داشته شدن، همه در این مجسمه‌ها متجلی شده‌اند؛ آثاری که آرامش و امید را به خلوت خانه‌ی انسان‌ها هدیه می‌دهند.