مجسمه جشن کد 110 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که انسان را در میان طبیعت و دیگر جانداران برتر ساخت، اما ذهن او چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که به هیچ حد و مرزی قانع نمی‌شود. انسان همواره تلاش می‌کند تا دایره امکانات و تجربه‌های خود را گسترش دهد و به کمال نزدیک‌تر شود. سالیان متمادی است که میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به خلق هنری واداشته است. همین نیاز درونی، او را به سوی ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت‌های فردی سوق داده تا با زبانی تازه، هنر را بیافریند؛ زبانی که مفاهیم عمیق و ویژه را بیان می‌کند. به همین دلیل، شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی و صنایع دستی، و حتی هنرهای سمعی و بصری، همه بازتابی از میل انسان به برخوردی زیبایی‌شناسانه با زندگی هستند. یکی از زیباترین و کامل‌ترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش اشیایی از خاک و گل است؛ آثاری که با زبان تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند یادگاری از خاطرات، احساسات و لحظات ماندگار زندگی باشند. شاید همین راز پنهان در پسِ مجسمه‌های «ویلو تری پرگاس» باشد. هنرمند خالق این مجموعه با هوشمندی و حساسیت هنری، بخش‌هایی از قصه مشترک زندگی انسان‌ها را برگزید و آن را در قالب مجسمه‌هایی ناب و منحصر‌به‌فرد ارائه کرد. او عشق، خانواده، مادرانگی، دوستی، صلح، شادی، آرامش، تنهایی، جدایی، رویاپردازی و حتی تجربه کار و تلاش را به عنوان عناصر مشترک حیات انسانی درنظر گرفت و با ظرافتی هنرمندانه، همه را در قالب مجسمه‌های کوچک ولی پرمفهوم بازآفرینی کرد. به همین دلیل، مجسمه‌های ویلو تری پرگاس به سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج و خلوت افراد باز کردند. این آثار، نه‌تنها در صنعت مجسمه‌سازی جایگاه ویژه‌ای یافتند، بلکه داستانشان در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آن‌که نیازی به زبان مشترک گفتاری باشد. این مجسمه‌ها با زبانی نمادین و ساده، مجموعه‌ای از عواطف و حالات بشری را بازگو می‌کنند؛ قصه شادی‌ها و رنج‌ها را از طریق زبان استعاری بدن به تصویر می‌کشند. گرمای آغوش، لحظه‌های کتاب‌خوانی، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست‌داشتن و دوست داشته شدن، همه در قالب این مجسمه‌ها روایت شده و به خانه‌های امید انسان‌ها راه یافته است.