مجسمه شکیبایی کد 138 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها محدود به واژه‌ها و کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که انسان را در میان موجودات زنده و طبیعت سرآمد ساخت، اما ذهن بشر آن‌چنان قدرت و شگفتی در خود دارد که هرگز به حد و مرزهای موجود قناعت نمی‌کند. انسان همواره در تلاش است تا دایره امکانات، تجربه‌ها و ادراک خود را گسترده‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به پیوند تخیل، خلاقیت و مهارت‌های فردی سوق داده است. به همین دلیل، او هنر را به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان عمیق‌ترین مفاهیم و احساسات خود آفرید. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همگی بازتابی از میل انسان به مواجهه‌ای زیبایی‌شناسانه و متفاوت با زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین و اصیل‌ترین جلوه‌های هنر، تجربه انسان در شکل دادن به خاک و گل و خلق اشیایی است که با زبان تخیل و زیبایی، مهم‌ترین مفاهیم زندگی را منتقل می‌کنند. این آثار می‌توانند بخش‌هایی از خاطرات، احساسات و تجربه‌های مشترک انسانی را برای همیشه ماندگار سازند. شاید همین موضوع، الهام‌بخش شکل‌گیری مجسمه‌های «ویلو تری پرگاس» (Willow Tree Parguas) بوده است؛ آثاری که خالق آن با ذکاوت و نبوغ هنری، بخش‌هایی از داستان مشترک زندگی بشری را گزینش و در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های منحصربه‌فرد عرضه کرده است. این مجسمه‌ها، تجربه‌هایی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رویاپردازی و کار را با ظرافتی خاص به تصویر کشیده‌اند و به همین دلیل توانستند به‌سرعت جایگاهی ویژه در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها پیدا کنند. ایده اصلی این آثار در صنعت مجسمه‌سازی تحولی پدید آورد و داستان آن‌ها در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیاز باشد مردم زبان مشترکی برای فهم آن‌ها داشته باشند. مجسمه‌های ویلو تری پرگاس، با زبانی ساده و تمثیلی، عواطف و حالات انسانی را بازگو می‌کنند و روایتگر شادی‌ها و رنج‌های زندگی‌اند. آن‌ها با استعاره‌های بدنی و بیانی تصویری، لحظاتی همچون گرمای آغوش، لذت خواندن کتاب، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن را به نمایش می‌گذارند و این مفاهیم ناب را همچون هدیه‌ای آرامش‌بخش به خلوت خانه و قلب انسان‌ها می‌برند.