مجسمه فرشته امید کد 6/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. هرچند توانایی بیان شفاهی و ارتباط کلامی، انسان را در میان موجودات زنده و طبیعت متمایز ساخت، اما ذهن بشر به‌قدری توانمند و خلاق است که هیچ‌گاه به یک حد و مرز بسنده نمی‌کند. انسان همواره می‌کوشد دایره امکانات، تجربه‌ها و دستاوردهای خود را گسترش دهد و کامل‌تر سازد. میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی قرن‌هاست که او را واداشته، تخیل، خلاقیت و مهارت‌های خود را در حوزه‌های گوناگون به کار گیرد. همین میل و شوق درونی سبب شد تا هنر به‌عنوان زبانی جایگزین، برای بیان عمیق‌ترین مفاهیم انسانی پدید آید. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، صنایع دستی، هنرهای تجسمی و سمعی‌ـ‌بصری، همه به‌خوبی نشان‌دهنده تلاش انسان برای بازتابی زیباشناسانه از زندگی هستند. یکی از غنی‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش آثاری از خاک و گل است؛ تجربه‌ای که از دل آن مجسمه‌هایی سر برمی‌آورند که با زبانی پر از تخیل و زیبایی، مفاهیم عمیق انسانی را منتقل می‌کنند. چنین اشیائی می‌توانند یادگار لحظه‌ها، خاطرات، احساسات و تکه‌هایی از تجربه‌های مشترک ما باشند؛ تجربه‌هایی که از خلال خاک و هنر، جاودانه و ماندنی می‌شوند. این همان روایتی است که در پسِ مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) نهفته است. خالق این آثار با هوشمندی هنری خود، بخش‌هایی از قصه‌های مشترک زندگی انسان‌ها را برگزیده و در قالب مجموعه‌ای بی‌نظیر از مجسمه‌ها عرضه کرده است. او عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رؤیاپردازی، کار و دیگر حس‌های مشترک بشری را با ظرافت و زیبایی به شکل مجسمه‌هایی کوچک و ماندگار متبلور ساخته است. به همین دلیل، این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی مردم سراسر جهان پیدا کردند. ایده اصلی این آثار توانست در صنعت مجسمه‌سازی جایگاهی ویژه بیابد و داستان‌شان بی‌آنکه نیازی به زبان مشترک باشد، در هر گوشه‌ای از جهان شنیده شد. آن‌ها با زبانی استعاری، ساده و صمیمی، احساسات و حالات انسانی را بیان می‌کنند و روایتگر رنج‌ها و شادی‌های مشترک زندگی هستند. این مجسمه‌ها با زبان بدن و ژست‌های انسانی سخن می‌گویند: گرمای آغوش، همراهی با کتاب، همزیستی با طبیعت و زیبایی‌هایش، تجربه دوست داشتن و دوست داشته شدن. همه این‌ها به خانه و خلوت انسان معنا می‌بخشند و امیدی تازه در دل او زنده می‌کنند.