مجسمه فرشته باغ کد 7/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. درست است که توانایی گفت‌وگو و ارتباط کلامی، بشر را در میان موجودات زنده برتر کرد و او را به سرآمد طبیعت تبدیل ساخت، اما ذهن انسان چنان توانمند و شگفت‌انگیز است که به هیچ حد و مرزی قانع نمی‌شود. او همواره در تلاش است تا دایره‌ی امکانات و تجربه‌های خود را گسترش دهد و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به سوی ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت سوق داده است. همین انگیزه، سبب پیدایش هنر به عنوان زبانی جهانی برای بیان مفاهیم خاص و ظریف بشر شد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی ـ بصری، همگی بازتابی از میل انسان به زیبایی‌شناسی و نگاهی تازه به زندگی هستند. در میان این تجربه‌ها، هنر شکل دادن به خاک و گل برای خلق اشیایی که با زبان تخیل و زیبایی مهم‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند، جایگاهی ویژه دارد. این اشیا می‌توانند یادها، خاطره‌ها، عواطف و تجربه‌های گذرا را به گونه‌ای ماندگار در دل زمان ثبت کنند. شاید همین نگاه، الهام‌بخش آفرینش مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) بوده است. خالق آن‌ها با ذکاوت و هنری خلاق، بخش‌هایی از داستان مشترک زندگی بشری را برگزید و مجموعه‌ای بی‌نظیر از مجسمه‌های نمادین و ظریف پدید آورد. او عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رویاپردازی و کار را به‌عنوان تجربه‌های مشترک انسان‌ها بازتاب داد و آن‌ها را در قالب پیکره‌هایی کوچک اما پرمعنا به جهان معرفی کرد. از همین رو، این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و خلوت‌های شخصی بسیاری از افراد باز کردند. ایده‌ی اصلی آن‌ها به صنعت مجسمه‌سازی راه یافت و داستان‌شان در گوشه‌گوشه‌ی جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه نیازی باشد مردمان سراسر زمین با یک زبان مشترک سخن بگویند. این مجسمه‌ها با زبانی ساده و تمثیلی، عواطف و حالات انسانی را بازگو می‌کنند و قصه‌ی شادی‌ها و رنج‌های زندگی را در قالب زبان استعاری بدن به نمایش می‌گذارند. گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، هم‌نشینی با طبیعت و زیبایی، تجربه‌ی دوست داشتن و دوست داشته شدن، همه در این پیکره‌های کوچک بازتاب یافته و در سکوت خانه‌ها، امیدی تازه برای دل انسان‌ها به ارمغان آورده‌اند.