مجسمه فرشته دلباخته کد32/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان فقط مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که موجب برتری او بر طبیعت و دیگر جانداران شد، اما ذهن انسان آن‌چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به حدی از دانسته‌ها و امکانات قناعت نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره تجربه‌ها و ابزارهای بیان خویش را کامل‌تر و وسیع‌تر سازد. میل انسان به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، قرن‌هاست که او را به پیوند تخیل، خلاقیت و مهارت‌های گوناگون کشانده و از همین‌رو هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان عمیق‌ترین مفاهیم انسانی شکل گرفته است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همه جلوه‌هایی از این میل جاودانه به برخورد زیبایی‌شناسانه با زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش آثار ماندگار از خاک و گل است؛ خلق اشیائی که با زبان تخیل و زیبایی، مهم‌ترین مفاهیم را بازتاب می‌دهند. این اشیا گاه بخشی از خاطرات، عواطف و تجربه‌های انسانی را جاودانه می‌سازند. شاید همین داستان نهفته در پس‌زمینه مجسمه‌های «ویلو تری پرگاس» (Willow Tree Parguas) باشد؛ آثاری که خالق آن با نبوغ هنری خود، روایت‌هایی مشترک از زندگی بشری را برگزید و در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ناب و اصیل به تصویر کشید. این هنرمند، تجربه‌هایی همچون عشق، مادرانگی، خانواده، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رویاپردازی و تلاش را، به‌عنوان بخش‌های مشترک از قصه زندگی همه انسان‌ها انتخاب کرد و با نهایت ظرافت و زیبایی در پیکره مجسمه‌های کوچک و ساده اما پرمعنا تجسم بخشید. همین ویژگی باعث شد این مجموعه به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی بسیاری از انسان‌ها باز کند. ایده اصلی این آثار، افقی تازه در صنعت مجسمه‌سازی گشود و داستان آن‌ها در گوشه‌وکنار جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیازی به یک زبان مشترک جهانی باشد. مجسمه‌های ویلو تری با زبانی استعاری، ساده و درعین‌حال عمیق، عواطف و حالات بشری را روایت می‌کنند. آن‌ها قصه شادی‌ها و رنج‌های انسانی را با زبان نمادین بدن بازآفرینی کرده و لحظاتی همچون گرمای آغوش، خواندن کتاب، هم‌نشینی با طبیعت و زیبایی، تجربه دوست داشتن و دوست داشته شدن را به خلوت امید بخش خانه‌ها هدیه می‌دهند.