مجسمه فرشته شور عشق کد 52/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی سخن گفتن و برقراری ارتباط کلامی بود که آدمی را بر دیگر جانداران و بر طبیعت مسلط ساخت، اما ذهن انسان چنان توانمند و شگفت‌انگیز است که هرگز به اندک‌ها قانع نمی‌شود. او پیوسته در تلاش است تا دایره امکانات، تجربه‌ها و دستاوردهای خویش را گسترده‌تر و کامل‌تر کند. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به سوی پیوند تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش کشانده است. همین نیاز عمیق موجب پیدایش هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان مفاهیم ویژه و پیچیده زندگی شد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همه و همه بازتاب میل دیرینه بشر به نگاهی زیبایی‌شناسانه و متفاوت به زندگی هستند. در میان این تجربه‌های گوناگون هنری، یکی از ژرف‌ترین و ماندگارترین جلوه‌ها، شکل دادن به خاک و گل و آفرینش مجسمه‌هاست؛ آثاری که با زبان تخیل و زیبایی قادرند مهم‌ترین مفاهیم انسانی را انتقال دهند. اشیاء هنری و دست‌ساز می‌توانند خاطرات، عواطف، لحظه‌ها و تجربه‌های مشترک ما را تا همیشه زنده و ماندگار سازند. این همان راز پنهان در پشت مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) است. هنرمند خالق این مجموعه با ظرافت و هوش هنری خود، بخش‌هایی از قصه‌های مشترک زندگی انسان‌ها در سراسر جهان را برگزید و در قالب مجموعه‌ای ناب از مجسمه‌ها به نمایش گذاشت. او تجربه عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رویاپردازی و کار را به‌عنوان قطعاتی جهانی از داستان زندگی بشر انتخاب کرد و با ظرافت تمام، آن‌ها را در قالب پیکره‌های کوچک پدید آورد. به همین دلیل، این مجسمه‌ها به‌سرعت راه خود را به خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها باز کردند و جایگاهی ویژه یافتند. ایده اصلی این آثار، نه‌تنها در صنعت مجسمه‌سازی تحولی چشمگیر ایجاد کرد، بلکه روایت آن‌ها در دورترین نقاط جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه نیاز باشد همه مردم به یک زبان مشترک سخن بگویند. ویژگی منحصر به‌فرد این مجسمه‌ها، استفاده از زبانی تمثیلی و ساده برای بازگو کردن عواطف و حالات انسانی است. آن‌ها روایتگر شادی‌ها و رنج‌های بشری‌اند و با زبان استعاره و حرکت‌های جسمانی، پیام‌هایی مشترک را منتقل می‌کنند. گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، مواجهه با طبیعت و زیبایی، حس عمیق دوست داشتن و دوست داشته شدن؛ همه این‌ها در قالبی ملموس و شاعرانه، به خلوت آرام و امیدوارانه زندگی انسان راه می‌یابند.