مجسمه فرشته قلب کد 20/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که او را بر دیگر جانداران و موجودات طبیعت برتری بخشید، اما ذهن آدمی آن‌چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به محدودیت‌ها قانع نمی‌شود. انسان همواره در جست‌وجوی راهی تازه برای گسترش امکانات، تعمیق تجربه‌ها و کامل‌تر کردن خویش بوده است. همین میل بی‌پایان به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، او را به سوی ترکیب بی‌همتای تخیل، خلاقیت و مهارت‌های هنری کشانده است. از همین روست که هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان مفاهیم خاص و متفاوت پدید آمده است. شعر و داستان، موسیقی و رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری همگی جلوه‌هایی از این نیاز ذاتی انسان به نگرشی زیباشناسانه و متفاوت به زندگی هستند. از میان تجربه‌های گوناگون هنری بشر، شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیایی که با زبان تخیل و زیبایی قادر به انتقال مفاهیم عمیق هستند، جایگاهی ویژه دارد. این اشیا می‌توانند خاطرات، عواطف و تجربه‌های ماندگار انسان را در خود جاودانه کنند. شاید داستان مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) نیز برگرفته از همین حقیقت باشد. آفریننده این آثار با هوشمندی و ذوق هنری، بخش‌هایی از روایت مشترک زندگی انسان‌ها را برگزید و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ناب و ظریف عرضه کرد. عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، رویاپردازی، تنهایی، جدایی و کار، همه به‌عنوان تجربه‌هایی مشترک در زیست انسان‌ها، در این آثار هنری بازآفرینی شدند. شاید همین ویژگی بود که سبب شد این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و خلوت‌های شخصی انسان‌ها باز کنند. ایده‌ی اصلی آن‌ها به‌زودی در صنعت مجسمه‌سازی تثبیت شد و روایتشان در سراسر جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه نیازی به یک زبان مشترک میان همه‌ی مردم دنیا باشد. این مجسمه‌ها با زبانی استعاری و نمادین، احساسات و حالات انسانی را به ساده‌ترین شکل بازمی‌گویند. آن‌ها قصه‌ی شادی‌ها و رنج‌های مشترک انسان را از خلال زبان بدن، ژست‌ها و حالات منتقل می‌سازند؛ گرمای در آغوش کشیدن، لذت خواندن کتاب، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن، همگی در این آثار تجلی یافته‌اند تا پیام آرامش، عشق و امید را به خانه‌های مردم در سراسر جهان ببرند.