مجسمه فرشته محافظ کد 107/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی برقراری ارتباط کلامی بود که انسان را در میان طبیعت و جانداران به برتری رساند، اما ذهن او چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که هرگز به یک مرز بسنده نمی‌کند. انسان همواره در تلاش است تا دایره‌ی امکانات و تجربه‌های خود را کامل‌تر سازد. سالیان طولانی میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، بشر را به سوی پیوند دادن تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش کشانده است. به همین دلیل، هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان مفاهیم خاص و ژرف انسانی پدید آمده است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همگی نشان‌دهنده‌ی میل انسان به داشتن نگاهی زیبایی‌شناسانه و ویژه به زندگی هستند. یکی از اصیل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش و شکل دادن به خاک و گل و تبدیل آن به آثاری است که با زبان تخیل و زیبایی مهم‌ترین مفاهیم انسانی را بیان می‌کنند. این اشیا می‌توانند گزیده‌ای از خاطره‌ها، عاطفه‌ها و لحظه‌های ناب زندگی را در خود نگه دارند و آن‌ها را جاودانه سازند. شاید داستان پشت هر قطعه از مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» نیز ریشه در همین معنا داشته باشد. خالق این آثار با نبوغ و هوش هنری خود، بخش‌هایی از روایت مشترک زندگی انسان‌ها را انتخاب کرد و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای منحصر به‌فرد از مجسمه‌های زیبا و معنادار عرضه نمود. در این آثار تجربه‌هایی همچون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، خیال‌پردازی و حتی کار و تلاش انسانی، همگی به‌عنوان مفاهیمی مشترک در قصه‌ی زندگی مردم جهان بازآفرینی شده‌اند. از همین رو مجسمه‌های ویلوتری خیلی زود جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها باز کردند. این آثار نه‌تنها در صنعت مجسمه‌سازی جایگاهی ویژه یافتند، بلکه داستانشان در سراسر جهان بازگو شد؛ بی‌نیاز از زبانی واحد برای فهمیده شدن. این مجسمه‌ها با زبانی نمادین و ساده، عواطف و احساسات بشر را برای تمام مردم دنیا روایت می‌کنند. آن‌ها شادی‌ها و رنج‌های زندگی را در قالب حالات مشترک انسانی و زبان استعاری بدن به تصویر می‌کشند. گرمای یک آغوش، آرامش خواندن کتاب، مواجهه با طبیعت و زیبایی، حس دوست داشتن و دوست داشته شدن، همه در کالبد این مجسمه‌ها زنده می‌شوند و به خلوت خانه‌ی امید انسان‌ها راه می‌یابند.