مجسمه فرشته معجزه کد 33/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و کلمات نیست. درست است که توانایی گفتار و ارتباط کلامی بود که انسان را در میان موجودات زنده برتری بخشید، اما ذهن او چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به مرزهای محدود رضایت نمی‌دهد. انسان همواره در تلاش است تا دایره امکانات و تجربه‌های خود را گسترش دهد و به کمال نزدیک‌تر شود. از دیرباز، میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به سوی خلاقیت، تخیل و مهارت‌های هنری سوق داده است. همین میل درونی موجب شد که هنر به عنوان زبانی جهانی و جایگزین برای بیان مفاهیم عمیق و ویژه شکل بگیرد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و حتی هنرهای سمعی و بصری، همه و همه جلوه‌هایی از این تلاش انسان برای برخوردی زیبایی‌شناسانه با زندگی هستند. در میان تمامی این تجربه‌ها، مجسمه‌سازی از خاک و گل، یکی از کامل‌ترین و درخشان‌ترین جلوه‌های هنری بشر به شمار می‌آید. این هنر قادر است مفاهیم مهم، احساسات عمیق و خاطرات ماندگار را در قالب اشیایی ملموس و زیبا به تصویر بکشد. اشیایی که می‌توانند عواطف، یادها و تکه‌هایی از زندگی انسان را برای همیشه ماندگار کنند. نمونه‌ای بارز از این هنر، مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) است. خالق این آثار با نبوغ و ذوق هنری خود بخش‌هایی از قصه مشترک زندگی انسان‌ها را انتخاب کرد و آن را در مجموعه‌ای از مجسمه‌های منحصر‌به‌فرد به نمایش گذاشت. او تجربه‌هایی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رؤیاپردازی و تلاش را که در زندگی همه ما مشترک است، با لطافت و زیبایی در پیکره‌های کوچک و ظریف آفرید. همین ویژگی باعث شد این مجسمه‌ها به سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های آرام زندگی انسان‌ها باز کنند. ایده اصلی این مجموعه پرارزش به سرعت در میان هنرمندان مجسمه‌سازی جایگاهی ویژه یافت و داستان آن در سراسر جهان شنیده شد؛ بی‌آنکه نیاز باشد همگان به زبانی واحد سخن بگویند. مجسمه‌های ویلو تری با زبانی ساده، استعاری و جهانی، احساسات انسانی را برای همه مردم بازگو می‌کنند. آن‌ها قصه شادی‌ها و رنج‌های بشر را در قالب زبان بدن و حالات مشترک انسانی به نمایش می‌گذارند. گرمای یک آغوش، لحظه آرام کتاب‌خواندن، مواجهه با زیبایی‌های طبیعت، تجربه دوست داشتن و دوست داشته شدن، همگی در کالبد این آثار کوچک، به خانه و دل انسان‌ها راه می‌یابند و نشانه‌ای از امید و پیوند انسانی را در دل‌ها زنده می‌کنند.