مجسمه فرشته معشوقه کد 51/1 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که او را در میان جانداران و در دل طبیعت برتری بخشید، اما ذهن آدمی آن‌چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که به هیچ حد و مرزی قناعت نمی‌کند. انسان همواره در تلاش است تا دایره‌ امکانات و تجربه‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را به سوی ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش کشانده است. به همین دلیل، او هنر را به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان مفاهیم عمیق و ویژه خلق کرده است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همگی نشانگر اشتیاق بشر به زیبایی‌شناسی و بازآفرینی تجربه‌ زندگی در قالبی متفاوت‌اند. یکی از کامل‌ترین و ارزشمندترین تجربه‌های هنری بشر، شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیایی است که با زبان تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند گزیده‌ای از خاطرات، یادها، عواطف و بریده‌ای از تجربه‌های انسان را برای همیشه ماندگار سازند. شاید همین نگاه، در پسِ خلق مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) نهفته باشد. خالق این آثار با هوش، ذکاوت و درک هنری عمیق خود، بخش‌هایی از قصه‌های مشترک زندگی بشر را برگزید و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای کامل از مجسمه‌های ظریف و ناب به تصویر کشید. تجربه عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رویاپردازی و کار، مفاهیمی بودند که او با نهایت ظرافت در پیکره‌ای کوچک اما پرمعنا بازآفرینی کرد. به همین دلیل، این مجسمه‌های هنری به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های صمیمی و خلوت زندگی انسان‌ها باز کردند. ایده‌ اصلی آن‌ها به اندک زمانی توانست جایگاهی ماندگار در صنعت مجسمه‌سازی بیابد و داستانشان در هر گوشه‌ای از جهان شنیده شود، بی‌آنکه نیازی به زبان مشترک گفتاری باشد. این آثار هنری با زبانی ساده، استعاری و نمادین، احساسات و عواطف بشری را برای تمام مردم جهان روایت می‌کنند. آن‌ها قصه‌ رنج‌ها و شادی‌های زندگی را در قالب زبان بدن و تصویر حالات انسانی بازمی‌نمایانند؛ گرمای آغوش، لحظه‌ آرام خواندن کتاب، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن را به خانه‌های کوچک اما سرشار از امید انسان‌ها هدیه می‌آورند.