مجسمه فرشته من کد 46 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و کلمات نیست. گرچه همین توانایی برقراری ارتباط کلامی سبب شد که بشر در میان موجودات زنده و طبیعت جایگاهی ممتاز بیابد، اما ذهن انسان چنان توانمند و شگفتی‌آفرین است که هرگز به آنچه دارد بسنده نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره امکانات و تجربه‌های خویش را گسترش دهد و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را واداشته است تا تخیل، خلاقیت و مهارت‌های خود را در هم بیامیزد و هنری بیافریند که جایگزینی برای زبان کلامی شود؛ زبانی برای بیان مفاهیم ناب و ویژه. شعر و داستان، موسیقی و رقص، نقاشی و هنرهای تجسمی، صنایع دستی، هنرهای سمعی و بصری و بسیاری دیگر، همگی تجلی همین نیاز اصیل انسان به نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، شکل دادن به خاک و گل و خلق آثاری است که با بیانی هنری و تخیلی، مفاهیم عمیق انسانی را منتقل می‌کنند. اشیاء هنری می‌توانند بخشی از خاطرات، احساسات و تجربه‌های زیسته ما را ماندگار سازند؛ روایتگر لحظاتی که شاید هرگز در کلام نگنجند. نمونه‌ای روشن از این مفهوم، مجسمه‌های «ویلوتری پرگاس» (Willow Tree Parguas) است. خالق این مجموعه با هوش هنری و ذکاوت خود، قطعه‌هایی از داستان مشترک زندگی همه انسان‌ها را به شکلی ملموس و شاعرانه به تصویر کشیده است. او تجربه عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رؤیاپردازی و کار را به‌عنوان بخش‌هایی مشترک از قصه زندگی بشر برگزید و با ظرافتی چشمگیر آنها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های کوچک و ماندگار آفرید. همین ویژگی سبب شد این آثار خیلی زود جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی بسیاری از آدم‌ها پیدا کنند. ایده اصلی مجسمه‌های ویلوتری پرگاس توانست در صنعت مجسمه‌سازی جایگاهی پایدار بیابد و روایت آن در سراسر جهان شنیده شود؛ بی‌آنکه نیازی به زبانی مشترک باشد. این مجسمه‌ها با زبانی تمثیلی، ساده و جهانی، عواطف و حالت‌های بشری را بازگو می‌کنند. آنها داستان شادی و رنج زندگی را در قالب زبان استعاری بدن به تصویر می‌کشند و مفاهیمی چون گرمای آغوش، دوست داشتن و دوست داشته شدن، لذت طبیعت و زیبایی، آرامش کتاب‌خوانی و لحظه‌های ناب انسانی را به خلوت خانه آدم‌ها هدیه می‌دهند. این همان قدرت شگفت‌انگیز هنر است؛ زبانی بی‌واژه که نه تنها احساس مشترک بشر را روایت می‌کند، بلکه پلی میان دل‌های انسان‌ها در سراسر جهان می‌سازد.