مجسمه قصه زندگی کد 80 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه بشر به واسطه‌ی توانایی برقراری ارتباط کلامی توانست بر طبیعت و دیگر جانداران برتری یابد، اما ذهن او آن‌چنان پرقدرت و شگفت‌آفرین است که هرگز به مرزهای محدود قناعت نمی‌کند. انسان همواره در تلاش است تا دایره‌ی توانایی‌ها و تجربه‌های خود را گسترش دهد و کامل‌تر سازد. در طول تاریخ، میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، او را به سمت ترکیبی از تخیل، خلاقیت و مهارت سوق داده است. به همین دلیل است که هنر پدید آمده؛ هنری که همچون زبانی جایگزین، حامل مفاهیم ویژه و ناب انسانی است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همگی بازتابی از میل انسان به تفسیر زیبایی‌شناسانه‌ی زندگی هستند. یکی از برجسته‌ترین تجربه‌های هنری بشر، آفرینش آثار هنری از خاک و گل است؛ تجربه‌ای که با آن توانسته اشیایی خلق کند که به یاری تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم را منتقل سازند. این اشیاء گاه راوی خاطرات، عواطف و تکه‌هایی از زندگی‌اند؛ گنجینه‌هایی که یادها را ماندگار می‌کنند. مجسمه‌های ویلوتری پرگاس (Willow Tree Parguas) نمونه‌ای روشن از همین حقیقت‌اند. آفریننده‌ی آن‌ها با نبوغ و ذکاوت هنری‌اش، بخش‌هایی از قصه‌ی مشترک زندگی انسان‌ها را برگزیده و در قالب مجموعه‌ای اصیل و تأثیرگذار از مجسمه‌ها به نمایش گذاشته است. او عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رؤیاپردازی و تلاش انسان را به‌عنوان مفاهیم مشترک زندگی، با ظرافت تمام در قالب مجسمه‌های نمادین و کوچک آفریده است. همین ویژگی سبب شد تا مجسمه‌های ویلوتری به‌سرعت در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های خلوت زندگی جای خود را بیابند. این آثار نه‌تنها الهام‌بخش هنرمندان مجسمه‌سازی شدند، بلکه داستانشان در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیازی به زبان مشترک گفتاری باشد. مجسمه‌ها به‌سادگی و با زبانی استعاری، عواطف انسانی را بازمی‌گویند؛ قصه‌ی شادی‌ها و رنج‌های بشر را در قامت حرکات و ژست‌های ساده‌ی بدن روایت می‌کنند. آن‌ها گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، شگفتی در برابر طبیعت، نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن را به فضایی صمیمی و دلنشین در زندگی انسان‌ها می‌آورند و به خلوت خانه‌ها رنگی از امید و عشق می‌بخشند.