مجسمه قلب و روح کد 91 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. درست است که همین توانایی ارتباط کلامی سبب شد انسان در مقایسه با طبیعت و دیگر جانداران به جایگاهی برتر دست یابد، اما ذهن آدمی چنان پرقدرت و شگفت‌انگیز است که هرگز به یک مرز یا امکان بسنده نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره توانایی‌ها، تجارب و آفرینش‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. از دیرباز میل به جاودانگی، آفرینش و زیبایی، انسان را به پیوند تخیل، خلاقیت و مهارت سوق داده است. همین میل، سرچشمه پیدایش هنر به عنوان زبانی دیگر برای بیان مفاهیم ویژه و عمیق بشری بوده است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع‌دستی و هنرهای سمعی‌وبصری، همگی نشان‌دهنده این گرایش ذاتی انسان به نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی‌اند. یکی از کامل‌ترین و شاخص‌ترین تجربه‌های هنری بشر، شکل‌دادن به خاک و گل و تبدیل آن به اشیایی است که با زبان تخیل و زیبایی، معناها و احساسات ناب را منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند یادگار خاطرات، عواطف و لحظاتی ماندگار از زندگی انسان باشند؛ درست همچون مجسمه‌های ویلوتری پرگاس (Willow Tree Parguas). خالق این مجموعه با نبوغ و ذوق هنری‌اش، توانست بخش‌هایی از قصه مشترک زندگی همه انسان‌ها را برگزیند و در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ساده و درعین‌حال عمیق بیافریند. او مفاهیم جهان‌شمولی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رویاپردازی و کار را با ظرافتی هنرمندانه به پیکره‌هایی کوچک و تاثیرگذار تبدیل کرد؛ پیکره‌هایی که به سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های صمیمی زندگی انسان‌ها باز کردند. ایده اصلی این مجسمه‌ها نه تنها جایگاهی ویژه در صنعت مجسمه‌سازی پیدا کرد، بلکه در سراسر جهان شنیده و دیده شد؛ بی‌آنکه نیاز باشد همه مردم زبانی مشترک برای سخن گفتن داشته باشند. این آثار با زبانی نمادین و ساده به روایت عواطف مشترک بشری می‌پردازند و قصه رنج‌ها و شادی‌های زندگی را در قالب حرکت‌ها و حالاتی استعاری از بدن بازگو می‌کنند. گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، رویارویی با طبیعت و زیبایی‌های آن، حس دوست داشتن و دوست داشته شدن، همگی در این مجسمه‌ها متجلی می‌شوند و آرامش و امید را به خلوت انسان‌ها هدیه می‌برند.