مجسمه مادر و دختر کد 115 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی برقراری ارتباط کلامی بود که بشر را از دیگر جانداران متمایز و برتر ساخت، اما ذهن انسان چنان قدرت‌مند و شگفت‌انگیز است که هرگز به حدی از دانسته‌ها و تجربه‌ها قانع نمی‌شود. او همواره در تلاش است تا دایره امکانات و اندوخته‌های خود را گسترش داده و کامل‌تر کند. همین میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی سبب شده است که انسان با تکیه بر تخیل، خلاقیت و مهارت‌های خود، هنری را بیافریند که نقشی فراتر از زبان داشته باشد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همگی روایت‌گر اشتیاق دیرینه بشر به نگاهی زیبایی‌شناسانه و متفاوت به زندگی هستند. در میان همه این‌ها، تجربه انسان در شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیایی که زبان تخیل و زیبایی را بازتاب می‌دهند، یکی از کامل‌ترین تجربه‌های هنری بشر به شمار می‌رود. اشیاء می‌توانند بخش‌هایی از خاطرات، احساسات و لحظه‌های زندگی ما را ماندگار کنند و به یادگار بسپارند. نمونه‌ای درخشان از این تجربه، مجسمه‌های «ویلو تری پرگاس» (Willow Tree Pargas) است. خالق این آثار با ذکاوت هنری خود توانست قطعه‌هایی از داستان مشترک زندگی همه انسان‌ها را برگزیند و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های ظریف و منحصر‌به‌فرد بازآفرینی کند. او عشق، خانواده، مادرانگی، آرامش، دوستی، شادی، صلح، تنهایی، جدایی، رویابافی، کار و بسیاری دیگر از احساسات جهان‌شمول را به شکلی ظریف و پرمعنا در این پیکره‌ها به تصویر کشید. همین ویژگی سبب شد تا مجسمه‌های ویلو تری پرگاس خیلی زود جایگاه خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها پیدا کنند. ایده خلاقانه این آثار نه‌تنها در صنعت مجسمه‌سازی تحولی تازه ایجاد کرد، بلکه داستان آن‌ها در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیازی به یک زبان واحد باشد. این مجموعه با زبانی نمادین و ساده، عواطف انسانی و حالات مشترک زندگی را به تصویر می‌کشد؛ از گرمای آغوش و لذت کتاب‌خوانی گرفته تا مواجهه با طبیعت، زیبایی‌های زندگی و مفهوم دوست داشتن و دوست داشته شدن. هر مجسمه پیامی مشترک از آرامش و امید را به خانه‌ها و دل‌های انسان‌ها هدیه می‌دهد و زبان مشترکی از احساسات بشری می‌آفریند.