مجسمه با مادربزرگ کد 25 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که آدمی را برتر از دیگر مخلوقات و موجودات طبیعت ساخت، اما ذهن بشر چنان توانمند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به یک امکان بسنده نمی‌کند. او همواره در پی گسترش دایره‌ی توانایی‌ها و تجربه‌های خویش است. میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی از دیرباز انسان را به سوی تخیل، خلاقیت و بهره‌گیری از مهارت‌ها کشانده است. از همین‌رو، انسان هنر را به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان مفاهیم عمیق و ویژه آفرید. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی ـ بصری همه نشانه‌هایی از تلاش انسان برای نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین و ارزشمندترین تجربه‌های هنری بشر، شکل دادن به خاک و گل و تبدیل آن به آثاری ماندگار است؛ آثاری که با زبان تخیل و زیبایی، مهم‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. اشیایی که از دل هنر زاده می‌شوند، می‌توانند خاطرات، احساسات و تجربه‌های ما را برای همیشه زنده نگه دارند. این دقیقاً همان داستان نهفته پشت مجسمه‌های ویلوتری پرگاس (Willow Tree Parguas) است. خالق آگاه و هنرمند این مجموعه، با هوشمندی بخش‌هایی از قصه مشترک زندگی همه انسان‌ها را برگزید و آن را در قالب مجسمه‌هایی ناب و منحصر به‌فرد عرضه کرد. او تجربه‌هایی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، خیال‌پردازی و کار را به‌عنوان عناصر مشترک سرگذشت بشری انتخاب کرد و با ظرافت و زیبایی تمام، آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های کوچک و ماندگار آفرید. همین ویژگی‌ها باعث شد این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی و تنهایی بسیاری از انسان‌ها باز کنند. ایده‌ی خلاقانه‌ی آن‌ها نه‌تنها در دل صنعت مجسمه‌سازی جای گرفت، بلکه توانست بدون نیاز به زبان مشترک، در سراسر جهان شناخته و ستوده شود. زبان این مجسمه‌ها نمادین، ساده و سرشار از احساس است؛ زبانی که حالات و عواطف انسانی را برای تمام مردم جهان بازگو می‌کند. آن‌ها قصه‌ی رنج‌ها، شادی‌ها و لحظه‌های مشترک زندگی را از خلال زبان استعاری بدن به تصویر می‌کشند؛ گرمای آغوش، لذت خواندن کتاب، پیوند با طبیعت و زیبایی، تجربه‌ی دوست داشتن و دوست داشته شدن، همه در قالب این آثار هنری به خانه‌های انسان‌ها راه می‌یابند و به زندگی روزمره شور و امید می‌بخشند.