مجسمه محافظ کد 107 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. درست است که آدمی با همین تواناییِ برقراری ارتباط کلامی توانست بر طبیعت و دیگر جانداران چیره شود، اما ذهن انسان آن‌چنان توانمند و شگفتی‌آفرین است که به هیچ مرزی قناعت نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره‌ی امکانات و تجربیات خود را گسترده‌تر سازد و کامل‌تر بیاندیشد. سال‌ها و قرن‌هاست که میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، انسان را وا داشته تا تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش را در هم بیامیزد. همین نیاز درونی سبب شد که هنر به‌عنوان زبانی جایگزین برای بیان احساسات و مفاهیم خاص انسانی پدید آید. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همگی جلوه‌هایی از همین میل دیرینه‌اند؛ میلی برای رسیدن به نگاهی زیبایی‌شناسانه و ویژه به زندگی. در میان انواع تجربیات هنری بشر، خلق اشیاء از خاک و گل یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین جلوه‌های هنر به شمار می‌آید؛ آثاری که با زبان تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را بازگو می‌کنند. اشیاء می‌توانند یادآور خاطرات، عواطف و لحظات ماندنی زندگی باشند و آنچه را در عمق جان ما نقش بسته برای همیشه زنده نگاه دارند. این همان فلسفه‌ی نهفته در پسِ مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) است. آفریننده‌ی این مجموعه با هوشمندی و ذوق هنری، قطعه‌هایی از قصه‌ی مشترک تمام انسان‌ها را برگزید و در قالب مجسمه‌هایی ناب و اثرگذار عرضه کرد. او عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، خیال‌پردازی، کار و دیگر تجربه‌های مشترک زندگی بشری را با نهایت ظرافت در قالب مجموعه‌ای کوچک اما پرمعنا آفرید. همین نزدیکی به تجربه‌ی مشترک انسانی سبب شد که مجسمه‌های ویلو تری پرگاس به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی بیشتر مردم باز کنند. ایده‌ی این آثار به‌زودی جایگاهی ویژه در صنعت مجسمه‌سازی یافت و داستان آن‌ها بی‌نیاز از هر زبان مشترک، در گوشه‌وکنار جهان شنیده شد. این مجسمه‌ها با زبانی ساده و تمثیلی، عواطف و حالات بشری را بازمی‌نمایانند. آن‌ها قصه‌ی شادی‌ها و رنج‌های انسان را در قالب زبان استعاری بدن روایت می‌کنند؛ از گرمای آغوش و شوق مطالعه‌ی یک کتاب گرفته تا مواجهه با طبیعت، زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن. و همین است که این مجسمه‌های کوچک، امید و آرامش را به خلوت خانه‌های انسان می‌برند و روحی تازه به زندگی می‌بخشند.