مجسمه معرفت کد 92 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه همین توانایی سخن گفتن و ارتباط کلامی بود که بشر را از دیگر جانداران متمایز و سرآمد طبیعت کرد، اما ذهن انسان آن‌چنان قدرتمند و شگفت‌انگیز است که هیچ‌گاه به امکانات موجود بسنده نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره‌ی تجربه‌ها، احساسات و دستاوردهایش را گسترش دهد و به کمال نزدیک‌تر شود. از دیرباز میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی انسان را به سمت ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت سوق داده است. همین ویژگی‌ها سبب شد تا هنر به‌عنوان زبانی جایگزین و عمیق برای بیان مفاهیم خاص و ویژه شکل بگیرد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌وبصری، همگی پاسخی به نیاز انسان برای برقراری ارتباطی زیباشناسانه و متفاوت با جهان و زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین جلوه‌های هنر بشری در شکل دادن به خاک و گل و خلق اشیائی نمایان می‌شود که با زبان تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم را منتقل می‌کنند. این اشیا می‌توانند گزیده‌ای از خاطرات، عواطف و تجربه‌های ماندگار انسان باشند. همین نگاه، سرچشمه‌ی خلق مجسمه‌های «ویلو تری پرگاس» (Willow Tree Parguas) است. خالق این مجموعه با هوش و ذوق هنری خود توانست بخش‌هایی از داستان مشترک زندگی انسان‌ها در سراسر جهان را برگزیند و آن را در قالب مجموعه‌ای زیبا و معناگرا از مجسمه‌های ظریف عرضه کند. در این آثار، تجربه‌هایی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، دوستی، شادی، آرامش، کار، تنهایی، جدایی و رویاپردازی به زبانی متفاوت روایت می‌شوند. هنرمند با ظرافتی مثال‌زدنی توانست این مفاهیم را در قالب مجسمه‌هایی کوچک و ساده به شکلی جهانی به تصویر بکشد. همین بیان متفاوت باعث شد مجسمه‌های ویلو تری به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها باز کنند. ایده‌ی این مجموعه، جایگاه تازه‌ای در هنر مجسمه‌سازی پیدا کرد و داستان آن در سراسر جهان شنیده شد، بی‌آنکه نیاز به زبان مشترک گفتاری باشد. این مجسمه‌ها با زبانی استعاری، احساسی و ساده، حالات انسانی را برای تمامی مردم بازگو می‌کنند. آن‌ها قصه‌ی شادی‌ها و رنج‌های بشری را در تصویرهایی برگرفته از بدن انسانی نشان می‌دهند و مفاهیمی همچون گرمای آغوش، لذت کتاب‌خوانی، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن را به‌عنوان پیامی جاودانه به خلوت خانه‌های امید انسان‌ها می‌آورند.