مجسمه هدیه ما کد 83 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه همین توانایی ارتباط کلامی بود که بشر را در میان موجودات زنده متمایز و سرآمد طبیعت ساخت، اما ذهن انسان چنان شگفت‌انگیز و ناآرام است که هیچ‌گاه به داشته‌های خود قناعت نمی‌کند. او پیوسته در تلاش است تا دایره‌ی امکانات و تجاربش را گسترش دهد و تصویری کامل‌تر از جهان پیرامون خلق کند. سال‌هاست که میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی انسان را به مسیر ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت‌هایش سوق داده است. همین میل درونی سبب شد هنر به‌عنوان زبانی متفاوت و جایگزین برای بیان مفاهیم عمیق و ویژه‌ی بشری پدید آید؛ زبانی که گاه رساتر و تأثیرگذارتر از کلمات عمل می‌کند. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌بصری، همگی جلوه‌هایی از این بیان هنری‌اند؛ بیانی که نشان می‌دهد انسان همواره می‌خواهد زندگی را با نگاهی زیبایی‌شناسانه تجربه کند. در میان این تجربه‌ها، شکل‌دادن به خاک و گل و آفرینش اشیائی که با زبانی استعاری و شاعرانه پیام خود را منتقل می‌کنند، یکی از کامل‌ترین جلوه‌های هنر انسانی است. این اشیاء می‌توانند یادگار خاطرات، عواطف، دغدغه‌ها و لحظه‌های ناب زندگی باشند؛ لحظاتی که ماندگار شده و تا همیشه با ما می‌مانند. شاید مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) نیز روایتگر همین داستان باشند. خالق این آثار با ذکاوت و نبوغ هنری خود، بخش‌هایی از قصه‌ی مشترک زندگی انسان‌ها را برگزید و آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از مجسمه‌های زیبا و کامل ارائه کرد. مضامینی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، رویاپردازی و تلاش، با مهارت تمام در این مجموعه بازآفرینی شده‌اند. این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی انسان‌ها باز کردند؛ چرا که توانستند با زبانی ساده و تمثیلی، احساسات مشترک بشر را بازگو کنند. آن‌ها نیازمند کلمات نبودند، زیرا زبانشان جهانی و فارغ از مرزهای زبانی بود. ویژگی اصلی مجسمه‌های ویلو تری پرگاس در همین سادگی و در عین حال عمق بیان نهفته است. آن‌ها عواطف انسانی را در قالب بدن، حرکت و نمادها به تصویر می‌کشند و قصه‌ی رنج‌ها و شادی‌های زندگی را روایت می‌کنند. گرمای یک آغوش، خواندن کتاب در خلوت، تجربه‌ی زیبایی‌های طبیعت، دوست داشتن و دوست داشته‌شدن، همه در این پیکره‌های ظریف جاودانه شده‌اند تا به خانه‌ی امید انسان‌ها راه یابند و آرامشی ماندگار بیافرینند.