مجسمه یادگاری کد 111 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست. گرچه ارتباط کلامی مهم‌ترین عامل برتری انسان بر طبیعت و دیگر جانداران بوده است، اما ذهن آدمی چنان توانا و خلاق است که هیچ‌گاه به مرزها قناعت نمی‌کند. او همواره در تلاش است تا دایره امکانات، تجربیات و آفرینش‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. سالیان طولانی است که میل به جاودانگی، زیبایی و آفرینش، انسان را به سوی ترکیب تخیل، خلاقیت و مهارت‌های فردی کشانده و از همین مسیر، هنر به‌عنوان زبانی متفاوت برای بیان مفاهیم عمیق و ویژه شکل گرفته است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی و بصری، همه و همه نشان‌دهنده میل همیشگی بشر به نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی است. در میان این جلوه‌های گوناگون، یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری بشر، تجربه شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیائی است که با زبان تخیل و زیبایی، ناب‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. چنین آثاری توانایی ثبت خاطرات، عواطف و لحظات ارزشمند زندگی را دارند و در گذر زمان به یادگارهایی ماندگار بدل می‌شوند. نمونه‌ای درخشان از این تجربه، مجموعه مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) است. خالق این آثار با نبوغ و ذوق هنری خود، روایت‌هایی مشترک از زندگی همه انسان‌ها مانند عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، رویاپردازی، کار و دیگر تجربه‌های انسانی را برگزیده و آن‌ها را در قالب مجسمه‌هایی کوچک، پرمعنا و سرشار از زیبایی بازآفرینی کرده است. در همین راستا، این مجسمه‌ها به سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و کنج‌های دنج زندگی انسان‌ها باز کردند. ایده اصلی آن‌ها به یکی از جریان‌های مهم در صنعت مجسمه‌سازی جهان تبدیل شد و قصه‌شان در گوشه‌وکنار دنیا شنیده شد؛ بی‌نیاز از آنکه مردم به زبانی واحد سخن بگویند. زبان ساده، نمادین و استعاری این مجسمه‌ها، عواطف انسانی را برای همه مردم جهان قابل درک ساخته است. آن‌ها روایتگر شادی‌ها و رنج‌های مشترک زندگی هستند و با بیانی تصویری و شاعرانه از زبان بدن، حس‌هایی چون گرمای آغوش، لذت کتاب‌خواندن، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوستی، عشق و دوست داشته شدن را به دل و خانه آدم‌ها هدیه می‌دهند.