مجسمه یادگاری کد 2 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. گرچه توانایی برقراری ارتباط کلامی بود که انسان را در میان موجودات زنده سرآمد کرد، اما ذهن او آن‌چنان نیرومند و شگفت‌انگیز است که به هیچ چیز بسنده نمی‌کند. انسان همیشه در تلاش است تا دایره امکانات و تجربه‌های خود را گسترده‌تر و کامل‌تر سازد. میل ریشه‌دار به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، سالیان سال است که او را به سوی خلاقیت، تخیل و مهارت کشانده است. همین ویژگی، هنر را به‌عنوان زبانی تازه برای بیان مفاهیم ویژه انسانی پدید آورده است. شعر و داستان، موسیقی، رقص، نقاشی، هنرهای تجسمی، صنایع دستی و هنرهای سمعی‌ـ‌ بصری، همگی نمادی از میل انسان به نگاهی زیبایی‌شناسانه به زندگی هستند. در میان هنرهای گوناگون، یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های بشری، شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیائی است که با زبان تخیل و زیبایی عمیق‌ترین مفاهیم را انتقال می‌دهند. این اشیا می‌توانند خلاصه‌ای از خاطرات، عواطف، احساسات و تجربه‌های انسان باشند که در ذهن و خانه‌ها جاودانه می‌مانند. شاید همین راز پنهان در پشت مجسمه‌های ویلو تری پرگاس (Willow Tree Parguas) باشد. آفریننده این مجموعه با ذکاوت، هنرمندی و درک عمیق از زندگی، بخش‌هایی از قصه‌های مشترک انسان‌ها را برگزید و آنها را در قالب مجسمه‌هایی ناب، خالص و ساده عرضه کرد؛ مجسمه‌هایی که تجربه‌های جهان‌شمولی چون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، دوستی، تنهایی، دوری، جدایی، رویاپردازی و تلاش را به تصویر می‌کشند. همین ویژگی موجب شد این مجسمه‌ها خیلی زود جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های خلوت زندگی انسان‌ها باز کنند. ایده اصلی این آثار در صنعت مجسمه‌سازی نیز جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد و روایت آنها به هر گوشه‌ای از جهان رسید، بدون آنکه نیازی به زبان مشترک باشد. مجسمه‌های ویلو تری با بیانی تمثیلی و ساده، حالات و عواطف انسانی را روایت می‌کنند و قصه رنج‌ها و شادی‌های زندگی را در قالب زبان استعاری و صامت بدن به اشتراک می‌گذارند. بازنمایی گرمای یک آغوش، لذت خواندن کتاب، شگفتی در مواجهه با طبیعت، شور عشق و آرامش دوست داشتن و دوست داشته شدن، همه به خانه و دل آدم‌ها راه می‌یابند و لحظه‌ای از امید و زیبایی را در زندگی روزمره‌شان جاری می‌سازند.