مجسمه یادگاری کد 69 محصول امین کامپوزیت

زبان برای انسان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست. درست است که توانایی ارتباط کلامی باعث شد آدم‌ها بر طبیعت و سایر جانداران برتری یابند، اما ذهن انسان چنان توانمند و خلاق است که هیچ‌گاه به یک شکل از بیان قناعت نمی‌کند. انسان همواره در تلاش بوده است تا دایره‌ی امکانات و تجربه‌های خود را گسترده‌تر کند. از هزاران سال پیش میل به آفرینش، جاودانگی و زیبایی، او را به تلفیق تخیل، خلاقیت و مهارت‌های گوناگون کشانده است. همین انگیزه‌ها سبب شد که هنر به عنوان زبانی دیگر و جایگزین برای بیان مفاهیم ویژه و عمیق انسان شکل بگیرد. شعر و داستان، موسیقی، رقص، هنرهای تجسمی و صنایع دستی، نقاشی، هنرهای سمعی و بصری و بسیاری دیگر، همگی نشانه‌ای از میل انسان برای داشتن نگاهی زیباشناسانه و متفاوت به زندگی هستند. یکی از کامل‌ترین و ماندگارترین تجربه‌های هنری انسان، شکل دادن به خاک و گل و آفرینش اشیائی است که با زبان تخیل و زیبایی، عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را منتقل می‌کنند. این اشیاء می‌توانند خلاصه‌ای از خاطرات، یادها، عاطفه‌ها و تجربه‌های ما را در خود جای دهند و تا ابد ماندگار سازند. شاید همین اندیشه، الهام‌بخش آفرینش مجسمه‌های مشهور «ویلو تری پرگاس» (Willow Tree Parguas) بوده باشد. خالق این آثار با هوشمندی و ذوق هنری خود، بخش‌هایی از داستان مشترک زندگی انسان‌ها را برگزید و آن را در قالب مجموعه‌ای بی‌نظیر از مجسمه‌های ظریف و ناب ارائه کرد. او تجربه‌های مشترک همچون عشق، خانواده، مادرانگی، صلح، شادی، آرامش، دوستی، تنهایی، جدایی، دوری، کار، رویاپردازی و دیگر احساسات انسانی را با نهایت ظرافت در قالب مجسمه‌هایی کوچک و پرمعنا به تصویر کشید. شاید به همین دلیل باشد که این مجسمه‌ها به‌سرعت جای خود را در خانه‌ها، اتاق‌ها و گوشه‌های دنج زندگی و خلوت انسان‌ها باز کردند. ایده‌ی اصلی این آثار توانست جایگاهی ویژه در صنعت مجسمه‌سازی بیابد و داستانشان در هر گوشه‌ای از جهان شنیده شود، بی‌آنکه نیازی به یک زبان مشترک میان مردم دنیا وجود داشته باشد. مجسمه‌های ویلو تری پرگاس با زبانی ساده، استعاری و تمثیلی، عواطف و احساسات انسانی را روایت می‌کنند. آن‌ها قصه‌ی رنج‌ها و شادی‌های زندگی را در هیئت حالات مشترک بدن انسان بازمی‌آفرینند؛ گرمای یک آغوش، لذت کتاب‌خوانی، مواجهه با طبیعت و زیبایی، دوست داشتن و دوست داشته شدن را به تصویر می‌کشند و همه‌ی این‌ها را به خلوت خانه و قلب انسان‌ها هدیه می‌دهند.