کتاب پدران و فرزندان اثر ایوان تورگنیف، ترجمه محمد هادی شفیعی ها، انتشارات امیرکبیر

آرکادی به‌تازگی از دانشگاه پترزبورگ فارغ‌التحصیل شده و همراه یکی از دوستانش، بازاروف، به املاک ییلاقی پدرش در استانی دورافتاده از روسیه بازمی‌گردد. نیکولای، پدر آرکادی، با شور و اشتیاق از پسر و دوستش استقبال می‌کند، اما برادرش پاول به‌سرعت نسبت به فلسفه تازه و جنجالی «نیهیلیسم» که به‌ویژه بازاروف از آن دفاع می‌کند، واکنش منفی نشان می‌دهد. در آغاز، نیکولای از حضور دوباره پسرش خوشحال است، اما کم‌کم اضطرابی در وجودش شکل می‌گیرد. او درمی‌یابد که عقاید آرکادی به‌شدت تحت تأثیر افکار رادیکال بازاروف قرار گرفته و همین مسئله سبب می‌شود ارزش‌ها و باورهای خودش را کم‌رنگ‌تر ببیند. نیکولای که همیشه کوشیده بود با کارهایی چون حضور در مدرسه و همراهی با فرزندش، فاصله میان نسل‌ها را کمتر کند و رابطه‌ای گرم و صمیمی داشته باشد، اکنون احساس می‌کند در این تلاش‌ها ناکام مانده است. رمان «پدران و پسران» اثر ایوان تورگنیف، که در سال ۱۸۶۲ نوشته شد، از مهم‌ترین آثار ادبیات روسیه و جهان به‌شمار می‌رود. این کتاب در فهرست ۱۰۰۱ کتابی قرار گرفته است که خواندن آن‌ها پیش از مرگ توصیه می‌شود.