کتاب عزاداران بیل اثر غلامحسین ساعدی، انتشارات نگاه

این اثر مجموعه‌ای از هشت داستان به‌هم‌پیوسته درباره مردمانی روستایی به نام «بیل» است؛ مردمی گرفتار فقر، فلاکت و بدبختی. اهالی این روستا افرادی عامی و بی‌سوادند و خرافات در میان آنان ریشه‌ای عمیق دارد. در مواجهه با بیماری‌ها، دردهای بی‌شمار و قحطی شدیدی که زندگی‌شان را فرا گرفته است، مردم بیل به جادو و باورهای خرافی پناه می‌برند. برخی از شخصیت‌ها در تمام هشت داستان تکرار می‌شوند و هر یک نماد کاراکتر و نوعی از سرنوشت انسانی متفاوت به شمار می‌آیند. نثر کتاب «عزاداران بیل» روان، پرکشش و شیواست. کوتاهی جمله‌ها و دیالوگ‌ها به متن ریتمی تند و ضرباهنگی خاص می‌بخشد که خواننده را با جریان روایت همراه می‌کند. جمال میرصادقی در بررسی این اثر، منبع الهام ساعدی را کتاب «نقاب مرگ سرخ» نوشته ادگار آلن پو می‌داند. فضای داستان‌ها تاریک، تلخ و وهم‌آلود است و ساعدی آگاهانه ترجیح داده است تنها به‌عنوان روایتگر ظاهر شود تا بی‌طرفی خود را در میان روایت حفظ کند. «عزاداران بیل» تاکنون دوازده بار تجدید چاپ شده و همچنان اثری ماندگار و خواندنی در ادبیات معاصر ایران محسوب می‌شود.