کتاب جنون جورج سوم اثر آلن بنت، ترجمه مزدک بلوری، انتشارات نشر نی

«جورج سوم»، پادشاهی عجیب و پرتناقض، در همه‌ جنبه‌های زندگی از اخلاق فردی و اجتماعی گرفته تا شیوه‌ حکمرانی، شخصیتی چندلایه و متفاوت داشت. او بیش از شصت سال، از ۱۷۶۰ تا ۱۸۲۰، بر بریتانیا سلطنت کرد و در این مدت شاهد بزرگ‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر، از جمله انقلاب آمریکا و جدایی کامل آمریکای شمالی از بریتانیای کبیر بود. این پادشاه بریتانیایی به خاطر ویژگی‌های اخلاقی خاص و گاه غریبش، شهرتی دوگانه پیدا کرد؛ برخی او را دیوانه و ساده‌لوح می‌دانستند، در حالی که بسیاری نیز صداقت و خاکی بودنش را ستایش می‌کردند. او نه تنها چندان علاقه‌ای به سبک زندگی اشرافی و تشریفات سلطنتی نداشت، بلکه اغلب آن را به تمسخر می‌گرفت. جورج سوم با مردم و اطرافیانش بی‌پرده و صمیمی سخن می‌گفت و برخلاف بسیاری از هم‌عصران خود، رفتارهایی مردمی داشت. با وجود این خصلت‌ها، او به‌شدت در سیاست کشور مداخله می‌کرد. جورج سوم بر این باور بود که سیاست‌بازی اشراف و نمایندگان مجلس عوام تنها فساد، اتلاف وقت و عقب‌ماندگی به بار می‌آورد؛ به همین دلیل شخصاً در امور حکومتی دخالت می‌کرد. همین ویژگی باعث شد بسیاری از سیاستمداران و مورخان به او بدبین باشند و حتی از وی متنفر شوند. نمایشنامه‌ «جنون جورج سوم» نوشته‌ «آلن بنت»، تلاش دارد این دوران پرتناقض را از زاویه‌ای تازه روایت کند؛ دورانی که در آن نابسامانی‌ها و عدم تعادل در تمام عرصه‌ها دیده می‌شد: جنگ‌ها، اداره‌ مستعمرات، مسائل اقتصادی، تصمیم‌های خودکامه، و در عین حال جلوه‌های عجیب مردمی و ساده‌زیستی این پادشاه. جورج ویلیام فردریک، که در مجموع هشتاد و دو سال عمر کرد، به حدی با مردم و زندگی کشاورزی انس داشت که لقب «جورج کشاورز» گرفت؛ اما همین پادشاه هم‌زمان به عنوان فردی مستبد و سرکوبگر نیز شناخته شد. نمونه‌ بارز این چهره‌ خشن، قتل‌عام خونین «پیترلو» است که در دوره‌ حکومت او رخ داد. نمایشنامه‌ «جنون جورج سوم» در حقیقت بازتابی است از تضادهای درونی و بیرونی این پادشاه بریتانیا؛ فردی که میان مردمی بودن و خودکامگی، سادگی و استبداد، صمیمیت و جنون همواره در نوسان بود و همین تناقض‌ها، نام او را در تاریخ ماندگار ساخته است.