کتاب اسکله اثر کریس دارک، ترجمه شایان کریمی، انتشارات خوب

طبقه‌بندی سینمایی «اسکله» دشوار است؛ فیلمی کوتاه با مدت‌زمانی کمتر از سی دقیقه که به شیوه‌ای خاص در قالب سیاه‌وسفید ساخته شده و بیش‌تر از نماهای ثابت تشکیل می‌شود. این تصاویر همراه با ترکیبی الهام‌بخش از گفتار متن، جلوه‌های شنیداری و موسیقی روایت می‌شوند. عنوان‌بندی آغازین فیلم با اشاره به واژه‌ی «فوتورمان» به‌طور تلویحی به همین سبک منحصربه‌فرد اشاره دارد و جایگاه ویژه‌ی آن را در سینما یادآوری می‌کند. این اثر با روایتی فراموش‌نشدنی، داستان یک سرباز را نقل می‌کند که در فرانسه‌ی پسا‌آخرالزمانی، در اردوگاه زیرزمینی زندانیان سیاسی جنگی محبوس است. او چون موشی آزمایشگاهی برای آزمایش‌های سفر در زمان به کار گرفته می‌شود. سرباز در ذهن خویش تصویری پررنگ از دوران کودکی دارد؛ تصویری از چهره‌ی زنی ناشناس و همچنین صحنه‌ای تکان‌دهنده از مرگ مردی که در اسکله‌ی فرودگاه اورلی پاریس شاهد آن بوده است. زندانبان‌ها از نیروی همین خاطره بهره‌برداری می‌کنند. نخست او را به گذشته بازمی‌گردانند؛ جایی که دوباره با همان زن دیدار می‌کند. سپس او را به آینده می‌فرستند تا سرنوشت بازماندگان بشریت را دریابد و از بقای انسان‌ها محافظت کند.