کتاب اقتدارگرایی اثر وندی براون، ترجمه صالح نجفی، انتشارات نشر نی

در سراسر جهان یورو-آتلانتیک، رهبران سیاسی برای جلب حمایت انتخاباتی، پایگاه‌های اجتماعی خود را با تکیه بر بومی‌گرایی، نژادپرستی، بیگانه‌هراسی و گفتمان‌های مردم‌گرایانه، حول محور «ارزش‌های سنتی» بسیج کرده‌اند. این روند پرسشی جدی را پیش روی ما قرار می‌دهد: چگونه باید حرکت جریان‌های سیاسی حاشیه‌ای که پس از جنگ جهانی دوم عمدتاً در حاشیه باقی مانده بودند، اما امروز به متن سیاست‌های کلان و پلتفرم‌های سیاسی راه یافته‌اند، فهم کنیم؟ آیا این تحولات نشانه‌ای از خیزش دوباره اقتدارگرایی است؟ و آیا بحران در دل خودِ لیبرال‌دموکراسی نهفته است؟ در این کتاب، سه پژوهشگر برجسته یعنی وندی براون، پیتر ای. گوردون و ماکس پنسکی با بهره‌گیری از نظریه انتقادی به واکاوی این شرایط می‌پردازند. آنان معتقدند نظریه انتقادی می‌تواند نیروهای شکل‌دهنده وضعیت سیاسی کنونی را روشن سازد و هم‌زمان مسیرهایی برای فراتر رفتن از بن‌بست‌های فعلی پیش روی ما بگشاید. وندی براون نشان می‌دهد که چگونه مفهوم «آزادی» به شعاری برای جنبش‌هایی بدل شده است که ادعای رهایی دارند اما در عمل پروژه‌ای سیاسی متفاوت را پی می‌گیرند. پیتر گوردون نیز این دیدگاه تقلیل‌گرایانه را که فاشیسم ریشه در روان‌شناسی فردی شهروندان دارد، نقد می‌کند و آن را به بافت گسترده‌تر شرایط فرهنگی و تاریخی مرتبط می‌سازد که زمینه‌ساز ظهور آن بوده است. این مجموعه مقالات قصد ندارد جهان معاصر را غیرمنطقی و پوچ تصویر کند یا با نوستالژیِ بازگشت ساده‌انگارانه به ارزش‌های لیبرال‌دموکراتیک، آرامشی کاذب عرضه کند. برعکس، نویسندگان با تکیه بر میراث فکری قرن نوزدهم و بیستم، به بررسی تناقضات تاریخی و سیاسی‌ای می‌پردازند که لحظه فعلی را رقم زده است. آنان از دل این کاوش نظری و تاریخی، پاسخ‌هایی فوری، برانگیزاننده و ضروری به مسائل و چالش‌های امروز ارائه می‌کنند.